Crady's Newsflash

1 jaar later...., het gemis blijft...

2011-07-02T13:24:00.000+02:00

Vandaag is het al weer 'n jaar geleden dat ik Crady heb moeten laten inslapen. Het verdriet slijt, het missen wordt maar niet minder. Zo graag had ik haar willen "voorstellen" aan Marc. Nu moet hij het doen met de foto's en de vele mooie verhalen van mijn toppertje en een bezoekje aan haar "graf" bij het witte bruggetje in het Balijbos.

Dag lieve schele klikobak.........., een roos voor jou, omdat ik zoveel van je hou.

The End.....

2010-07-31T13:37:00.005+02:00

Gisteren was het al weer 4 weken geleden dat Creetje in m'n armen is ingeslapen, weg, voor altijd. Het gemis is vreselijk. In de kleinste suffe dingen in het dagelijks leven...

Gisteren heb ik ook samen met mams de as van Cree uitgestrooid in het Balijbos, op onze favo plek. Ergens op een bruggetje waar ik 's avonds vaak met haar naartoe liep. Verboden gebied, (vogelreservaat) leuk, want spannend moest het zijn! Het werd echt onze plek. Ik ging daar dan zitten, met m'n benen bungelend net boven het water. Cree zwom dan gezellig rondjes onder mij door en liep wat te tuinieren aan de kant. We zagen er al heel wat keren de zon aan de horizon verdwijnen. Ik ging er naartoe om m'n hoofd leeg te maken als ik 't druk had gehad, als ik verdrietig was, als ik blij was, of als ik gewoon even over dingen wilde nadenken. En Cree had altijd door in welke stemming ik was, ze paste haar gedrag daar feilloos op aan....

Nu zat ik daar weer, met de as in m'n handen van wat nog over was van mijn lieve wijfie... ik heb haar losgelaten in het water. Ik zal naar deze plek blijven gaan om aan haar te denken en ook weer om verdrietig en blij te zijn. De herinnering zal blijven hoe zij mij altijd weer op wist te beuren en ik hoop dat ze dat op afstand zal blijven doen....

Dag lieve Cree je was met recht m'n shadow en als ik bij ondergaande zon op 't bruggetje zit en de schaduw achter mij zie verdwijnen weet ik dat je toch 'n beetje bij me bent.....

Hier sluit dan ook het blog van Highyard Lucky's Bygget Crady, ik zal verder geen verhalen meer schrijven op dit blog.

Crematie

2010-07-06T23:51:00.008+02:00

Morgen is de crematie van Cree en over 'n poosje krijg ik dan de as om uit te strooien in de Balij hier achter m'n huis bij haar favo bruggetje.

Vandaag een email ontvangen van dr Rutteman. Vrijdagavond hebben ze haar buik en borstholte onderzocht, het eerste resultaat was dat er wel 'n plekje in de milt was, maar te klein om hinder van te hebben. Rond de schouder en in het bot waren de veranderingen wel vrij uitgebreid.... De pathaloog heeft maandag nog verdere sectie gedaan en daar krijg ik later de uitslagen van.
Ongelooflijk dat kanker zo snel kan toeslaan. In april heb ik al die foto's van haar schouder laten maken, zag je een klein zwart vlekje en nu 3 maanden later is haar hele schouder aangetast.

En verder....., is het vreselijk stil in huis, op kantoor, in de auto. Denk ik de hele dag aan haar, bij alles wat ik doe, zit ze nog in m'n systeem, het is gewoon kut !!!
En dat zal nog wel even duren. Binnenkort krijg ik de uitslagen van de patholoog en de as uit het crematorium en daarna sluit ik dit blog.......

De laatste middag met Crady

laatste yoghurtbakje uitlikken.

en Isa & Meggy met lieve ballonnen

Dag m'n lieve schele klikobakkie...

2010-07-02T18:40:00.003+02:00

Trusten lieverd..

Waarom jij kom ik nooit te weten,
ik wilde nog zo graag voor je zorgen.
Intens verdrietig nooit meer te kunnen zeggen;
Trusten lieverd, tot morgen!

You are so beautiful... (youtube)

Voor Crady...

2010-07-02T08:23:00.000+02:00

Daar zit ze
Met haar natte neus
Haar mooie vacht
Zo serieus
Ze kent je als geen ander
Ze kent je door en door
Ze kent al je stemmingen
Daar heb je een vriend voor
Bij verdriet met tranen
Likt ze die af
De enige echte vriend
Die moedig is, niet laf
Die voor je wil vechten
Waar je maar gaat
Die je trouw is
En bent waar jij staat
Kijk in d'r ogen
Dan weet je wat ik bedoel
Dan weet je heel zeker
Een vriend met gevoel
Zij is jouw alles
je wil haar nooit kwijt
Maar je moet eraan geloven
Eens komt die tijd
Dan in mijn gedachten
En in mijn hart
Zal ze altijd leven
En tot die tijd
Zal ik haar alle liefde geven

Twijfel

2010-07-01T21:07:00.003+02:00

Vandaag ging 't absoluut niet goed met Cree. Allerlei kleine dingetjes die te lang zijn om op te schrijven, maar 't gevoel komt steeds dichterbij dat ik afscheid van haar moet nemen. Om 5 uur nog even langs de dierenarts geweest om te kijken wat die ervan denkt.
Niet veel wijzer van geworden...., IK moet de beslissing nemen.... en het is zo'n mega zware beslissing. Ik zie dat ze achteruit gaat, hard achteruit gaat, m'n verstand zegt; laat haar gaan voordat ze echt veel pijn krijgt, en m'n hart wil haar niet kwijt, m'n allesie....

De hele dag heeft ze meer dood dan levend op kantoor met haar ziel onder d'r poot gelegen, wilde niet wandelen, en ik dacht, dit is het teken van haar.
Ben ik na het bezoek aan de dierenarts nog even naar het water gegaan in de Balij en dan is ze weer zo blij als 'n klein kind..... Fuck fuck ik weet 't niet.....
We zijn net weer thuis van het water feestje en nu ligt ze weer als 'n dood vogeltje heel zielig te kijken, te steunen, te kreunen....

Het voelt alsof ik een moord ga plegen, m'n hoofd barst uit elkaar, ik wil haar niet kwijt !!! Voel me radeloos, voor het eerst in die ruim 8 jaar begrijpen we elkaar niet, ik kon altijd met haar lezen en schrijven, we hadden geen eens woorden nodig om te communiceren, en nu kijkt ze me met zo'n blik aan waarvan ik niet weet wat ze bedoeld.... ik voel me schuldig.....
Wat moet ik doen lieve Cree ?

Foto

2010-06-29T23:37:00.003+02:00

Van 1 van mijn cursisten kreeg ik vanavond een paar foto's van Crady toegestuurd die hij tijdens een les gemaakt heeft. Deze ene wil ik jullie niet onthouden, m'n schele wijfie :-)

Rex, bedankt !!

Strompelende waterrat

2010-06-29T15:46:00.005+02:00

Gisteravond vond ik dat Cree wel weer even een duik in de plaatselijke vijver had verdiend. Het is vlak achter mijn huis, op 5 tot 10 minuten lopen. Normaal geen probleem, maar inmiddels al een hele onderneming.
Crady strompelt hier dan naartoe, op het laatst wel steeds harder, omdat ze weet waar we heengaan. Ik neem dan plaats op 'n bankje en zij speelt als een kind op het strand met schepjes, zo blij. Kijk en daar kan ik dan weer van genieten, dat zij met volle teugen geniet en haar poot even lijkt te vergeten.
Daarna moeten we nog naar huis en doen daar dan 3x zo lang over als vroeger, maar och, ik heb de tijd. Volgende keer rij ik mevrouw voor in de limousine en hoeft ze niet zo ver meer.
Het water was overigens 1 grote soepzooi, maar Cree vond het niet erg....

Zie hier hoe ze het naar haar zin heeft..

Rust

2010-06-22T23:09:00.002+02:00

Inmiddels denk ik de gulden middenweg te hebben gevonden met Cree....

Veel rust, vaak, maar kort wandelen en 3 tramadol per dag. En dan gaat het eigenlijk nog best goed met m'n wijfie. Ze is en blijft kreupel, dat zal niet meer veranderen. Ik hoop maar dat het zo nog te doen is met de pijn. Ze oogt vrolijk, blij, eet nog goed en begroet nog steeds iedereen met 'n knuffel of schoen in de bek.
Stiekem hoop ik dat we zo nog 'n mooie zomervakantie naar Frankrijk kunnen maken half augustus... De tijd zal het leren en we leven en genieten maar met de dag, da's 't beste voor nu.

Wat is de grens ?

2010-06-20T20:15:00.002+02:00

Het blijft me maar bezig houden.... en logisch ook ....

Nu Crady weer op 3 tramadol staat gaat het wel beter, maar ik merk aan alles dat ze pijn heeft. Ze likt nog steeds veel aan haar schouder en poot. Het lijkt mij een uiting van pijn... En daar word ik erg verdrietig van. Ik wil niet dat ze pijn heeft. Moet ik daarom nu ingrijpen ? En 'n verder nog wel redelijk vrolijke hond met goede eetlust laten inslapen?
Het idee dat de dierenarts dan hier thuis komt en ze vrolijk met 'n speeltje of schoen in haar bek de man begroet en vervolgens een spuitje krijgt, doet m'n maag omdraaien.

Maar ik zie ook dat ze pijn heeft en dat wil ik ook niet, dat verdient ze ook niet.... Oooo het is zo moeilijk. Je zegt zo "makkelijk" als het niet meer gaat geef ik haar 'n spuitje. Maar waar ligt de grens? Kon ze maar 5 minuten praten.....
Vanmiddag heb ik op de wandeling maar eens een filmpje gemaakt omdat beelden meer zeggen dan woorden.

Na zo'n wandeling is ze onrustig, weet niet goed hoe ze moet gaan liggen, hijgt veel, likt veel aan haar schouder. Uiteindelijk valt ze dan doodmoe in slaap. Maar zodra ik richting voordeur ga staat ze weer te spingen om mee te gaan.. Kut wat is dit moeilijk !!!!

Keep up the faith....

2010-06-19T11:15:00.001+02:00

Het recept van 3 Tramadolletjes per dag en de nodige rust heeft z'n vruchten afgeworpen. Weer 'n redelijk beweeglijke woef en alle 2 een goede lange nachtrust. Wel zo bevorderlijk voor m'n looks ook.... van veel tranen en weinig slaap ga je er niet gezelliger uitzien zeg maar... We houden de moed erin, want..... opgeven is geen optie... nooit kunnen vermoeden dat die term zoveel betekenis voor me zou krijgen....

Is opgeven een optie ?

2010-06-18T10:15:00.001+02:00

Cree en ik hebben een mega kut nacht achter de rug.......... Afgelopen woensdag heb ik haar weer mee laten doen met 'n jachttraining. D.w.z. ze heeft 3 dummy's mogen halen. Gevolg: mega kreupel. Gisteren middag werd ze al erg onrustig en vannacht kwam het tot 'n hoogtepunt.

Ze was aan het hijgen als een dolle hyena, ogen achterstevoren in haar koppie en als 'n bezetene likken aan haar schouder. Na een half uur liep het kwijl in straaltjes langs haar poot en dacht ik dat ze 'n beroerte zou krijgen van het hijgen. Ik ben op de grond gaan zitten bij haar en heb haar tussen m'n benen met haar rug naar mij toe tegen me aangedrukt met een koude compres op haar schouder. Na ruim een uur werd ze iets rustiger en hadden we weer contact. Nu werd haar koppie nat van mijn tranen, want wat moet ik nu met haar aan.... Het zachte gejank van de pijn, het onrustige niet weten waar ze het zoeken moet.... Hoe lang moet ik dit nog door laten gaan? Wanneer grijp je als mens in? Alleen door de Tramadol kan ik haar nog bij me houden, maar hoe lang nog?

Uiteindelijk is ze rond half 4 in m'n armen in slaap gevallen en ben ik ook weer in bed gedoken. Ik een hoofd vol watten vanmorgen en dikke ogen van het huilen. Zij weer vrolijk en blij alsof er niks aan de hand is! Soms zou ik willen dat mijn leven ook zo simpel is als een hondenleven, en hopen dat mijn baasje de juiste beslissing voor me zal nemen........

Comme ci, comme ca

2010-06-17T11:44:00.002+02:00

Gisteren is Crady mee geweest naar de training van de C groep. Ze heeft een paar dummies mogen halen, was daar dolgelukkig mee, maar moet dat nu weer bekopen met veel pijn.....
Het blijft erg moeilijk om te zien dat m'n kleine wijfie last heeft van die rotziekte. Konden we de afgelopen week de medicatie op een laag pitje zetten. Vandaag maar weer even een flinke shot geven.

Ik zal moeten blijven schipperen tussen nog 'n leuk en kwalitatief goed leven en veel rust, lees saai leven.... en da's lastig kan ik je vertellen. In elk geval besloten dat ik haar nu echt niet meer laat apporteren. We houden het maar bij lekkere wandelingen en vooral veel zwemmen. Het is er het weer ook naar, dus dat komt wel goed.

Ik weet dat het straks ineens heel hard kan gaan. Volgens mij hebben we het echt in het begin stadium kunnen constateren en zit het nog allemaal in het kapsel van haar schouder. Zodra dit echter gaat oversteken naar haar botten is het einde zoek.... Tot die tijd dus maar mega veel van elkaar genieten en dat doen we dan ook. Vandaag even een rustdag, lekker trippen op de tramadol en morgen hopelijk weer 'n duik in de zee van Scheveningen :-)

Crady de slaapkoningin

2010-06-07T16:54:00.000+02:00

Crady heeft gisteren haar diploma slapen in de auto onderweg gehaald. En met glans en wimpel kan ik je zeggen. We stapten om 11.30 uur in de camper en rond middernacht weer uit de camper en ze heeft gewoon de hele weg in coma gelegen. Op 'n enkele pitsstop na. Snel een plas en hup weer d'r mandje in. Thuis gekomen zet ik haar mand weer naast mijn bed en voordat ik m'n koffer naar boven had gedragen lag zij alweer te snurken. Ongelooflijk.

Ik kon weer eens niet naar bed en rond 02.00 uur moest ik mezelf dwingen om te gaan slapen. Misschien toch ook eens wat van die pillen van Cree "pikken" :-)

We hebben een geweldige week gehad in Alpe d'Huez. Het was toch even gokken met zoveel mensen en 3 honden in 1 chalet. Maar alle 3 hebben ze zich voortreffelijk gedragen. Niemand had last van ze. Sterker nog iedereen was dol op het 3tal. En pup Bizzy stal natuurlijk de show met haar hoge knuffelgehalte!

Ik heb Crady alles laten doen waar ze zin in had. Lange bergwandelingen, rollen in de sneeuw, zwemmen onder 'n waterval, dobberen in een bergmeer, alle trappen naar ons chalet (84) meerdere malen laten op- en aflopen, soms even op de bank liggen. Kortom het was een feestweek. Ze hield zich goed. Na 'n lange wandeling was ze wat stram, maar de volgende dag zag je er al bijna niks meer van. Ik heb toch stille hoop dat we helemaal in de beginfase van het kankerproces zitten en nog wel een paar maanden van elkaar kunnen genieten. Ik heb het deze vakantie in elk geval met volle teugen gedaan.

Me and my shadow waren samen op een onvergetelijke, beladen, emotionele, ontspannen, fantastische vakantie en dat pakken ze ons nooit meer af!!

Crady en de Alpe d' HuZes

2010-06-05T23:30:00.004+02:00

Ik heb 'n fantastische week gehad met m'n wijfie in Alpe d' Huez. Het gaat eigenlijk best goed met haar. Door het vele bergbeklimmen en trappen lopen heeft ze 's avonds iets meer last van haar poot, maar het is te doen. Morgen gaan we weer naar huis en kan ze 'n hele dag in de camper uitrusten. Vanaf maandag begint het gewone leven weer in NL. De tramadol doet voorlopig goed z'n werk, ik geniet elke minuut van haar.

..... niet altijd goed bericht....

2010-05-18T22:49:00.003+02:00

Ik heb lang in de ontkenningsfase gezeten. Het ging immers op het oog redelijk met Crady. Maar gisteren kwam de definitieve diagnose van het biopt binnen van oncoloog Rutteman. Het is definitief een histiocytair sarcoom in haar schouder...... Levensverwachting 3 tot 6 maanden.... Het wil nog steeds niet tot me doordringen, ik blijf 't ontkennen, blijf in wonderen geloven.... Maar vandaag kon ik er niet omheen. Ze had 'n slechte dag vandaag, ze liep erg kreupel. En dan maakt m'n hoofd overuren. Hoeveel pijn heeft ze ? Waar ligt de grens ? Als ze niet meer wil eten ? Dat kan nog wel eens lang duren bij mijn klikobakkie :-). Als ze helemaal niet meer wil lopen? Het is zo moeilijk, ze is zo hard voor zichzelf, ik heb geen idee hoeveel pijn die poot nu doet. Ze loopt er nauwelijks op, ze tilt 'm voortdurend op als ze zit..., ik weet 't niet.....

Ik hoop maar dat ze deze slechte dag heeft omdat ik haar vrijdag en zondag weer wat dummies heb laten halen en heb laten zwemmen. Ik dacht, je kan in een gouden kooi doodgaan, en niet meer genoten hebben van de dingen die je zo leuk vond of gewoon genieten to the max.
Voor dat laatste heb ik gekozen en ik hoop maar dat dat de reden is dat ze vandaag een slechte dag had. Ik heb de morfine dan ook maar iets verhoogd vandaag.

Het zullen moeilijke tijden worden. Maar ik probeer zoveel mogelijk vast te houden aan het feit dat Crady zich geen zorgen maakt over morgen, of overmorgen en dat ik dat ook niet moet doen. Leven in het NU en genieten van haar.......... Ik doe m'n best.......

Geen bericht is meestal goed bericht...

2010-05-07T16:04:00.002+02:00

Gisteren werd ik gebeld door oncoloog Rutteman. I.v.m. 5 mei is er waarschijnlijk een beetje achterstand in de uitslagen verwerken van het biopt. Nog even geduld dus.

Maar eigenlijk kan de uitslag me op dit moment niet zoveel schelen.... het gaat goed met Cree!
Ze is vrolijk, ze loopt redelijk tot goed, ze doet alles weer wat de dokter verboden heeft, dus ik geniet van elke dag met haar. Wat de uitslag ook zal zijn, ik ga geen heftige dingen meer met haar doen. Geen chemo, geen amputatie, e.d. Het enige wat ik ermee opschiet is dat ik misschien te horen krijg of het erg agressief is en dus snel zal gaan of niet. Tot die tijd leven we bij de dag, en geniet ik elke dag van haar alsof het haar laatste kan zijn.....
We maken er dus elke dag een feestje van, en dat pakken ze ons nooit meer af !!

Zodra er meer te melden is, horen jullie ' weer.

Ziek ?? Wie, ik ???

2010-04-30T18:43:00.002+02:00

Echt niet ik voel me kiplekker !!

Bikkeltje !

2010-04-29T16:40:00.005+02:00

Volgens mij heeft Crady gehoord dat ik heb gezegd als ze niet beter gaat lopen, of liever gezegd, zelf weer gaat lopen, ipv dat ik haar naar de hoek van de straat moet tillen en weer terug...., dat ik haar dan moet laten inslapen...

En sindsdien is er 'n soort wonderbaarlijke wederopstanding van Crady van Driel :-)

Ok, ok, het is nog niet flitsend, ze slaapt zo'n 22 uur per dag, maar die 2 uur in totaal dát ze dan wakker is, is ze blij, vrolijk en loopt ook weer redelijk.

Verder is het dus even afwachten op de berichten van dokter Rutteman, eind volgende week. Spannend, maar we maken er 't beste van. Die bikkel van mij krijg je niet zomaar klein. Ik blijf positief denken, dan komt 't meestal goed.

Onderstaand nog 'n filmpje van de afgelopen 3 dagen waarin je ziet dat ze vooruit gaat...

Geduld, geduld, geduld...

2010-04-28T11:13:00.001+02:00

Vanmorgen in Wageningen geweest voor onderzoek bij DE kankerspecialist. Het zal wel aan mijn aard liggen van niet lullen maar poetsen, weinig tot geen geduld etc, maar ik ben dus niet veel verder gekomen. Had gehoopt nu meer te weten.
Dhr Rutteman is een bijzonder kundig mens, maar erg lang van stof..., om een heel lang verhaal kort te maken;

Er is bloed afgenomen voor onderzoek en gebeld met het lab waar vorige week het biopt onderzocht is, om nog 'n ander onderzoek te laten uitvoeren ( iets met eiwitten en inkleuringen) Hieruit zou men vast moeten kunnen stellen welke vorm kanker het is en aan de hand van die uitslag een plan de campagne maken.

Het is me nog steeds niet duidelijk of ze nu zo kreupel loopt n.a.v. revalidatie v.d. schouderoperatie of pijn i.v.m. kanker. Weer een dosis Tramadol mee gekregen voor pijnstilling en dus geduld hebben. Eind volgende week hopen ze de uitslag van bloed en biopt te hebben.

Geduld dus...., dit zal mijn les dan wel zijn voor deze situatie. Ik hoop dat Cree 't nog een beetje volhoudt tot volgende week, veel rust en vertroetelen.., moet lukken !!

Ik hou jullie op de hoogte. Onwijs bedankt voor alle lieve mail/sms/etc, doet me heel goed.

Erop of eronder........

2010-04-27T16:00:00.002+02:00

Dr Rutteman heeft gebeld......... morgenochtend om 8 uur moet ik Wageningen zijn met m'n wijfie.. Het wordt erop of eronder wat mij betreft. Zoals ze nu is wil ik haar niet langer laten lijden. Ik wil definitief weten waarom ze nu zo moeilijk loopt, is het de doorgeknipte pees, de artrose, of toch de kanker. Amputeren is voor mij niet bespreekbaar. Ik begreep dat je met bestralen de zaak nog 'n paar maanden kan rekken, maar ook daar zal ze pijn van hebben.
Ik zie 't dan ook erg duister in. Of er moet nog 1 groot wonder gebeuren morgen....., ik blijf positief en hoop op dit wonder.

Iedereen graag positieve energie onze kant opsturen, kaarsjes aan, fingers crossed !

Comme ci, comme ca...

2010-04-27T10:33:00.002+02:00

Ja wat zal ik ervan zeggen....., het gaat maar 't houdt niet over.

Ze is sinds gisteren onwijs kreupel, kan nauwelijk nog overeind komen, strompelt door 't huis/kantoor, maar blijft kwispelen. En hoe moeilijk ze zich ook kan voortbewegen, pantoffels & schoenen moeten geapporteerd worden!

Gisteravond de beslissing genomen dat ik niet naar Frankrijk ga om te trainen voor m'n Alpe d'HuZes verhaal. Ik zou van woensdag/zondag met 2 fietsvriendjes naar de Alpe gaan.
Cree heeft me nu nodig, ze is nog meer my shadow dan normaal en ik kan iemand anders niet zo'n zieke hond in z'n maag splitsen, dus kogel door de kerk, ik blijf lekker thuis! Hier kan ik ook fietsen, tegen de wind in is ook 'n berg, zijn de wijze woorden van Ton :-)

Ik heb gisteren per mail contact gezocht met dr Rutteman, specialist verbonden aan Universiteitskliniek in Utrecht op het gebied van kanker bij honden. Omdat Cree geen corticosteroïden meer mag is het een beetje de vraag hoe we de pijn moeten gaan drukken.
Ik hoop dat hij vandaag de tijd heeft om mijn mail te beantwoorden.

Een greep uit de felicitaties....

2010-04-25T10:51:00.007+02:00

Vriendinnetje Meggy....

2010-04-25T10:41:00.004+02:00

Ik moest dit bericht even met jullie delen, het is van een maffe vriendin van Crady....

Hai lieve Cree,

Van harte gefeliciteerd met je 8^e verjaardag, helemaal leuk dat je ‘m weer thuis kunt vieren.

Ik ben speciaal voor jou die Klotenberg gaan bedwingen zodat je “moeder” op je verjaardag thuis kon zijn.

Ik heb een echte Cube-step gekocht, hoor ik er helemaal bij en hij rolt zo lekker!

Ben nu wel toe aan nieuwe slofjes, maar dat mag de pret niet drukken. Het was ook zulk lekker weer, niet té warm, heb zelfs al van die step-armpjes en -beentjes. Ik had wel veel bekijks van de mannelijke deelnemers, maar toen ze het litteken op mijn six-pack zagen was het al weer over, die van jou is wel véél groter hè!

Zeg, doe je een beetje voorzichtig met die doping, voor de rest mag je overal ge(mis!!)bruik van maken hoor!! Het is jouw feessiede komende tijd.

Hoop je gauw weer te zien en kom dan gezellig ff eten en dan kunnen we weer gezellig samen lebberen als je weer van de pap en dope af bent.

Doegie Meg

Ik ben n beetje misselijk......

2010-04-25T09:46:00.005+02:00

Nee niet Crady, maar ik !

Ik weet niet of jij wel 'ns op je nuchtere maag pens hebt staan te pureren..., nou ik dus wel. Cree moet alles gepureerd hebben, en ze krijgt nooit brokken maar pens (Duck). Ja en dan zit er niks anders op dan de staafmixer erop.... Bleeehhhhhh zoooooo vies. Maar och, voor de jarige job heb ik alles over, dat zie je maar weer.
Cree moet overigens ook 'n sterke maag hebben, wil je deze pilen in 1 maaltijd naar binnen kunnen krijgen....

We hebben alle 2 goed geslapen vannacht. Af en toe een blik opzij, naast m'n bed en haar in het maanlicht te zien liggen met haar knuffelbeer tussen de pootjes, dat is goud waard.
En vanmorgen heeft ze me weer geholpen met aankleden. Zo'n soho hond is reuze handig. Ik ben dan op de badkamer en zij komt me 1 voor 1 hevig kwispelend m'n kleding brengen. Niet altijd in de juiste volgorde, maar och kniesoor die daar op let.

Verder ben ik vandaag aan huis gekluisterd want ze moet om de 2,5 uur eten of medicijnen of naar buiten. Drukke dag dus :-). Maar zoals je ziet, kan er wel wat opgeruimd worden in de tuin, dus mevrouw zal me moeten helpen met het tuinwerk, jarig of niet!!

Me and my shadow herenigd !

2010-04-24T20:41:00.010+02:00

Rond 18u stond ik vandaag weer in de kliniek in Amsterdam. Dit maal om m'n shadow op te halen. Uiteraard nadat ik 'n vette rekening had betaald, ik had er 2 leuke Cubes (racefiets) van kunnen kopen, laten we het daar op houden... Maarrr wat weegt er nu op tegen de onvoorwaardelijke liefde van Creetje. Niets!! Ze was zo door 't dolle heen toen ze me weer zag, ik moest haar echt even tot de orde roepen want ze zou bijna in een stuip terecht komen.
Na een lange uitleg wat mij de komende dagen als Zuster 3Ly allemaal te wachten staat en uitleg over de vele medicijnen mochten we dan eindelijk naar huis.

Thuis gekomen maar even een schema gemaakt voor de medicijnen, want mevrouw moet zo'n beetje ieder uur wat. Haar ontbijt/lunch/diner heeft ze graag in 5 porties geserveerd, en alles gepureerd als 'n papje.
Ik denk dat ik haar kostgeld ga verhogen, dit wordt echt gekkenwerk de komende 10 dagen!!!

Toen ik net 'n poging deed om iets eetbaars voor mezelf te maken in de keuken, zat ze wel weer vertrouwd achter me, dat doet me goed. Dat was afgelopen woensdag/donderdag wel anders...
Verder is ze nu erg rustig en een beetje down. Maar ik denk dat ze doodmoe is van haar CliniClown act in de kliniek en het vele janken. Hopelijk is ze morgen weer 'n beetje tot rust gekomen en kunnen we 'n normaal patroon oppakken.

Gelukkig is ze al met pensioen en hoeven we ook geen shows meer te lopen, ik denk dat ik haar dan in de categorie Chinese Naakthond had in moeten schrijven :-)

Kale schouder van de operatie van vorige week.

Kale buik van de operatie van afgelopen donderdag.

De fikse snee met oplosbare hechtingen.

kale voorpoot van het infuus van 2 operaties..

Afijn, ik ben weer blij dat ze thuis is, we gaan veel quality time pakken samen en hopelijk is ze gauw hersteld van de buikvliesontsteking en alle andere ellende in en aan d'r lijfie.

Cree naar huis??

2010-04-24T09:05:00.002+02:00

Net gebeld met de kliniek. Ze mag waarschijnlijk wel naar huis vandaag. 't Gaat op zich goed met m'n dappere Dodo, of zoals vriendinnetje zie : de Clini Clown :-), maar ze zitten een beetje met de medicatie. Het liefst willen ze die nog 'n poosje via het infuus geven en niet via tabletvorm. Daar zal 't dus 'n beetje vanaf hangen.... Ik hoop maar dat ik haar vanavond weer naast m'n bed in haar mandje heb liggen, dat zou fijn zijn.

De pest in ....

2010-04-23T20:26:00.002+02:00

Cree heeft 't niet naar haar zin in Amsterdam. Zo hond zo baas, ik heb ook 'n pesthekel aan de hoofdstad van ons land :-)
Ze zet nog steeds de hele kliniek op z'n kop. Om de 2 uur laten ze haar eruit, gaan even met haar lopen. Vervolgens laat ze zich gewillig door iedereen knuffelen en helpt met opruimen in de kliniek door alles wat los en vast zit te apporteren. Behulpzaam zijn, lijkt ze te denken, dan hoef ik misschien dat hok niet meer in.... Het gaat dus goed met de schele!!

Omdat het beter is om de medicatie via het infuus te krijgen houden ze haar daar. Die troep weer door haar maag/darmen is nu even niet aan te raden. Morgenochtend rond 10 uur krijgt ze haar laatste shot via het infuus en dan mag ze eind van de ochtend waarschijnlijk weer naar huis. Ik verheug me er al op. Zo'n lege mand en eenzame knuffel beer hier in huis geeft 'n droeve aanblik.

Nacht goed doorgekomen.

2010-04-23T10:08:00.005+02:00

Het gaat gelukkig weer iets beter met m'n Dappere Dodo. Ze is de nacht goed doorgkomen. Althans..., zij wel, ze heeft er 'n feestje van gemaakt en iedereen wakker gehouden. Ja..., zet 'n Van Driel niet in 'n kooi (bench), dat vinden ze niet fijn..., ze heeft dus de hele nacht zitten janken. Als het verplegend personeel haar eruit haalde begon ze iedereen af te likken en de Crocs van de chirurg te apporteren :-)

De pols, bloeddruk, temperatuur is goed. Ze dinkt en mag tot morgen nog niet eten, dat zal ook niet meevallen voor m'n Klikobakkie.

Ongelooflijk hoe 'n dood vogeltje zoals ze gisteren was zo snel na de operatie weer zo blij, vrolijk en aktief kan zijn.

Dat is ook 't gevaar, ik zal haar moeten afremmen!

Het is wel erg heftig wat ze allemaal voor d'r kiezen heeft gekregen de afgelopen week;

op dinsdag narcose voor de tig duizend röntgenfoto's van haar poten en overzichtsfoto.
op donderdag onder narcose voor de schouder operatie, pees doorgesneden.
op woensdag doodziek en allerlei onderzoeken, echo, röntgen, slang in d'r maag, etc etc.
op donderdag weer onder narcose en hele buik open om darmperforatie te fixen

Volgens mij doen wij mensen dat zo'n beestje niet na, om dan nu al weer zo vrolijk te zijn. Ze zijn écht ongelooflijk!!

We blijven dus positief hier en met die kanker gaan we 't wel weer zien. OPGEVEN IS GEEN OPTIE is mijn motto sinds de Alpe d'HuZes en het lijkt erop dat Crady dat ook in haar flaporen heeft geknoopt.

Doodziek....

2010-04-22T23:01:00.003+02:00

Vanmiddag na een lange nacht en zo nodig nog langere ochtend met een zwaar zieke hond terug naar de kliniek. Het enige wat ze nog kon was hoekig met stramme pootjes en een bolle rug staan.

Op de echo zagen we meteen dat er vocht en lucht in de buik zat, dit duidt op een perforatie. Meteen naar de OK en buikje open.

Hier werd een zweer in de darm gevonden ter hoogte van de 12vingerige darm/overgang maag. De darm was geperforeerd, maag inhoud in darm/buik gekomen en hierdoor een buikvliesontsteking. Geen wonder dat ze zooooo ziek was, de arme ziel.
Het stuk darm met de zweer kon niet weggehaald worden omdat dit op een overgangsstuk zit. De darm is dus weer dichtgemaakt en een ander stuk darm is er tegenaan/overheen genaaid. Dit om het sterker te maken en sneller te laten genezen.
Ze moet de komende 48 uur in de kliniek blijven aan het infuus en deze tijd is cruciaal. Het is niet te hopen dat er nog meer zweren zitten die gaan springen..., want dan is t einde verhaal...

Deze aandoening heeft ze overigens gekregen door de vele medicijnen die ze de afgelopen tijd heeft gehad, en dat doet me nog wel 't meeste pijn, door menselijke fouten heeft zij nu zo'n pijn, pfff.

Maar het is een strebertje die Woeff van mij dus ik heb er alle vertrouwen in dat ze dit weer gauw te boven gaat komen.

En dan is er verder nog 't volgende probleem....het biopt uit haar schouder heeft uitgewezen dat het een Synoviaalcel sarcoom is. Google zegt hierover : Deze tumor komt zelden voor en gaat uit van de weke delen voornamelijk rondom de grotere gewrichten zoals de elleboog, de knie en de hak. Door uitbreiding naar de aangrenzende botten kunnen deze oplossen. Het is dus geen primaire bottumor, maar het klinische beeld lijkt hier veel op. De honden hebben last van een langzaam verergerende kreupelheid en kunnen stoppen met eten en vermageren. Het aangetaste gewricht wordt warm en dik en bij beweging van het gewricht is het voor het dier extreem pijnlijk.

Feit is dat ze niet veel pijnstilling meer kan verdragen, dus hoe we hier mee om moeten gaan is van latere zorg. Eerst maar probleem per probleem aanpakken. Ik ga veel quality time met m'n wijfie pakken de komende tijd.

Ik ga nu proberen te slapen en ik bedank iedereen voor z'n lieve sms/mail/telefoon etc. En Do & Do speciale dank aan jullie voor het bijstaan van deze wandelende zeef. Het gaf enorm veel steun om jullie erbij te hebben. Kusss

Rumoerige nacht

2010-04-22T10:05:00.003+02:00

We hebben alle 2 slecht geslapen. Crady was erg onrustig en ik daarom ook. De pillen Tramadol beginnen nu te werken en ze is suf en doods.
Net moesten we de tuin in rennen omdat ze diarree had. Ze staat je dan zoooo verschrikkelijk zielig aan te kijken, nog steeds helemaal stram met hoge rug. Afschuwelijk hoe m'n Allesie in een uur tijd zo ziek kan worden en hard achteruit gaat.
Vanmiddag om half 3 weer terug naar Amsterdam. Ik hoop dat ze nog iets voor haar kunnen doen....

Shitzooi

2010-04-21T22:45:00.002+02:00

Ik had 't bericht van vanmorgen nog maar net online gezet of Crady staat met een hoge kattenrug naast m'n bureau hevig te piepen en begint te braken. Ze was aan het shaken over d'r hele lijf, kon nauwelijks meer lopen, staart tussen de benen, poep houding, paniek dus.
M'n baas erbij geroepen, m'n autosleutels in zijn handen geduwd, Crady opgepakt en de auto ingedragen.

Bij de dierenarts dachten ze aan een maagtorsie. Blok in d'r bek, slang door het gat wat in het blok zat, zo d'r maag in. Proberen in de maag te komen en deze leeg te zuigen. Overigens nog 'n heel primitief goor klusje. Er kwam niks meer, maar Cree werd steeds zwakker en het piepen van de pijn ging door merg en been. Infuus erin, gebeld met spoedkliniek in Amsterdam en met infuus en al met 180km p/u naar A'dam... Onderweg belde Maarten Kappen met de uitslag van het biopt uit d'r schouder...... Ook foute boel. Een sarcoom in het kapsel van de binnenkant van het gewricht....

In Adam aangekomen een echo maken, was geen torsie op te zien, wel vocht in d'r buik. Een spuit in d'r buik en daar kwam vocht uit.
Toen naar de röntgen. Foto's van d'r buik, was ook gen kanteling op te zien. Wachten op de internist. Het was inmiddels 1 uur en ik kon pas om 4 uur terecht..... Samen met Cree in zo'n bench gaan zitten, met d'r infuus met inmiddels ook pijnstillers. Ze bleef onrustig op m'n schoot liggen bibberen en zachtjes janken van de pijn, pfff wat doet dat pijn zeg, je voelt je zo machteloos.
Domencia gebeld, ik zag 't allemaal even niet meer zitten. Die ging meteen oppas zoeken voor de pups en kwam naar me toe, de schat.
Om iets over 4en kwam de internist. Ik het verhaal verteld over de sarcoom en vanaf toen kon ik 't niet meer volgen. Ik was blij dat Do erbij was en nog wat slimme vragen kon stellen. Het werd een verwarrend gesprek, althans voor mij. Ik had 't idee dat ik ter plekke moest beslissen of ik haar in liet slapen of niet. Ik begreep er niks van, ze moesten toch eerst kijken wat er in haar buik aan de hand was ?
Besloten werd om een foto te maken van haar longen om te kijken of daar uitzaaiingen waren.., niks te zien. Het enige wat ze gezien hebben is een verdikte alvleesklier. Die kan ontstoken zijn en daar kunnen ze zo'n pijn van hebben. Afijn om 'n lang verhaal korter te houden...
Ik heb haar mee naar huis genomen met morfine en morgen om 3 uur zijn we terug voor 'n punctie in haar alvleesklier. Maarten belde vanavond nog en die gaat morgenochtend met Amsterdam bellen om het precieze rapport van de patholoog door te geven.

Op dit moment ligt er een redelijk rustig hondje naast me in haar mandje. Ik slaap op de bank vannacht bij haar, ik ga haar niet naar boven sjouwen. Ik stop er zo nog wat morfine in en dan maar hopen dat we een rustige nacht hebben en ze morgen iets voor haar kunnen betekenen....

Wordt vervolgd....

Rustig, peaceful, easy, tranquille, ruhig...

2010-04-21T09:40:00.004+02:00

Ik kan het in nog 10 talen tegen Crady zeggen, maar 't is gewoon erg lastig om haar rustig te houden. Na de vorige operatie heb ik haar iets te snel weer los laten lopen. Deze keer wil ik haar echt 6 weken aan de lijn houden.... Dat gaat niet meevallen, dat weet ik nu al. Het lijkt wel een briesend Friesch paard dat met de poten hoog opgetrokken naast me danst.
Via via ben ik nog even opzoek naar zo'n stomme uittreklijn, dan kan ik haar ietsie meer vrijheid geven.

Als het goed is krijg ik vandaag bericht over de "hapjes" biopten die afgenomen zijn, spannend toch weer.....

Zal vanmiddag nog even een fotootje maken van mevrouw met haar oorlogswond :-)

Creetje geopereerd !

2010-04-15T17:02:00.006+02:00

Nou we zijn weer terug. Heftig dagje weer, zo moet ik er niet teveel meer krijgen, want dan kan de kapper 't echt niet meer bijhouden met grijze haren camoufleren :-)

Het verhaal is weer anders geworden..... Het stukje bot wat zichtbaar was op de foto, blijkt vast te zitten aan haar schouder en kon niet het euvel zijn van de kreupelheid volgens Maarten.
We zagen wel weer de vele artrose en een zwaar gefrustreerde pees. Een chronische ontstoken pees en pees-schacht. Besloten is om de pees door te snijden. De spieren die eromheen liggen gaan 't nu overnemen.

Cree klaar voor de operatie.

Er zijn wel wat hapjes weggenomen van de artrose voor controle (biopt). Daar krijg ik uiterlijk woensdag de uitslag van. Op die manier kunnen we vaststellen of de artrose door ouderdom/gebruik komt of dat er een ziekte, zoals bijvoorbeeld reuma aan ten grondslag ligt. Dit is niet zeer waarschijnlijk omdat dan andere gewrichten ook zeer waarschijnlijk aangetast zouden zijn. En op die tig foto's van van de week is te zien dat alle gewrichten er verder puntgaaf uitzien. Dus weer even wachten op de uitslag van het biopt. En ondertussen revalideren.....

Op het moment is ze nog erughhh zielig, van die hang oogjes. Maar ik zat net 'n boterham te eten en toen werd ze wel wakker en keek me weer met trouwe oogjes aan : " baas ik lust ook wel 'n hapje! " . Gelukkig, ze is nog steeds m'n ouwe kleine schele klikobak. Als ze niet meer wil eten weet ik dat 't over en sluiten is :-)
Maar we wachten nog even tot vanavond uurtje of 8 met eten, sorry Cree....

update 19.00 uur:
Lees nu 't verslag van vandaag pas ( brief )... voor wie het interessant vindt en er iets van begrijpt...

Verslag scopie schouder:
Enorme arthritis, subscapularis pees aangetast, biceps pees enorme reaktie. Achterrand humerus enige chondroaplasie. Geen los fragment in het gewricht, wel arthrotische achterrand aan schouderblad. Biopten genomen van het kapsel op verschillende plaatsen om arthritis nader te onderzoeken. ( ddx. autoimmuun, neoplasie, arthrose).
Bicepstenotomie verricht.

De patiënt heeft net iets gegeten. Bij de woorden " happies doen " werd ze spontaan wakker en kon wonderwel goed lopen
Drinken gaat ook prima, en plassen... och dat laten we vandaag gewoon lekker lopen...., nou vooruit dan maar

Operatie Crady

2010-04-13T16:38:00.001+02:00

Donderdag, overmorgen dus, om half 9 staan we weer in Eersel voor de operatie aan haar schouder. Hopelijk kan ze daarna dan eindelijk van haar welverdiende ouwe dag genieten en weer heerlijk door de Balij crossen !

Wachten...., deel 2

2010-04-13T12:43:00.006+02:00

Nooit geweten dat 'n uur zo lang kan duren...., en dat je zoveel nare gedachtes de revue kan laten paseren....., en zoveel tranen kan produceren....

Om 10.45 uur was ik weer terug in de praktijk om m'n wijfie wakker te maken. Ze droegen haar net naar de recovery kamer. Of ik maar even mee kwam, dan keken we eerst naar de foto's, zij sliep toch nog.

De jonge enthousiaste dierenarts (DA) begon vlot te babbelen en toverde een palet aan foto's op het scherm, het begon me te duizelen. De medische termen vlogen me om de oren, "en kijk, hier zie je over het algemeen uitzaaiingen, in de longen, luchtwegen, bla bla, uitzaaiingen, bla bla bla , uitzaaiingen". Ik hield het niet meer, en gooide in de groep, "Heeft ze nu kanker ja of nee ?"

"Nee dat was 't niet, wel iets anders, maar dat laat ik je zo zien....." Nog 300 foto's ( voor mijn gevoel dan ) en veel latijnse woorden... en eindelijk kwamen we bij de schouderfoto, die wel 'n kopie leek van de foto die al in oktober 2009 is gemaakt..., waar het allemaal mee begon zeg maar.

oude foto uit oktober 2009, let op kleine cirkel.

"Kijk hier", zei de nog immer enthousiaste DA, "dit stukje bot daar moet ze heel veel last van hebben. Zelfs tijdens de röntgen sessie door de narcose heen trok ze nog met haar poot terug, dus 't is écht heel pijnlijk !" Ja vertel mij wat. Ik ben nu bijna 8 jaar, ofwel 96 maanden, ofwel 2920 dagen, ofwel 70080 uren samen met deze schat, dus ik zie heus wel dat ze bijzonder veel pijn heeft !!

Afijn, moraal van dit verhaal, luister naar je hart, naar je 1ste ingeving. Ik heb namelijk bij de operatie waarbij ze het grote stuk bot hebben weggehaald al geroepen; "enne, dat andere stukkie, moet dat niet weg?" Neeeee, daar zou ze vast geen last van hebben. Een half jaar verder, blijkt nu dat ze toch weer onder 't mes moet en dat stukkie er toch uit moet. Balen, had ook in 1x gekund denk ik dan.

Maar goed ik ben blij dat ik naast de 3.400.325.000 foto's die ik al van Crady d'r buitenkant heb, nu ook nog 600 röntgenfoto's heb om in een lijstje aan de muur te hangen en het duidelijk is wat er aan de hand is.

***GEEN KANKER*** dat is wel duidelijk geworden, alle botjes, luchtwegen, organen zien er piekfijn uit. Voor de fokker ook nog wel fijn om te weten dat de ellebogen er supergaaf uitzien. Dus ik zou zeggen, op naar de volgende operatie.

Alle vriendjes, vriendinnetjes, mams, theo, sms-ers, emailers, twitteraars, bedankt dat jullie me weer door deze zenuwslopende ochtend heen getrokken hebben. Een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest, dat is wel weer duidelijk geworden.

THXX 3Ly en een nog beetje groggy Crady

Wachten....

2010-04-13T10:15:00.003+02:00

Wachten op de narcoseprik voor de röntgenfoto's

Crady is op dit moment bij de dokter. We hebben haar net onder narcose gebracht en ze gaan haar pijnlijke én goede schouder + alle 2 d'r ellebogen uitgebreid op de foto zetten.
Ik hoop zo dat nu duidelijk gaat worden waarom ze met de dag kreupeler gaat lopen.
Was er eerst de euforie van geen botkanker...., nu denk ik, als dit ons voorland is..., 3x per dag naar de hoek van de straat om je behoefte te doen en verder niet meer kunnen rennen en springen..., dat is 't ook niet.
Het moment dat ze haar onder narcose brachten was al vreselijk, dan kun je mij echt wegdragen. Alles spookt weer door je hoofd, een hoofd wat bijna uit elkaar barst van de koppijn na een slapeloze nacht. Nog half uurtje wachten en dan bellen ze me, dan race ik naar de praktijk en gaan we haar wakker prikken. Ik ben er dan gelukkig bij als ze weer wakker wordt. En dan maar hopen dat de DA een diagnose heeft. Wat het ook is, ik wil duidelijkheid, deze onzekerheid en m'n wijfie zien pijnlijden dat is killing !

To be continued....

Weer foto's maken...

2010-04-10T21:42:00.002+02:00

Toen ik vandaag thuis kwam van 'n ritje fietsen was 't even helemaal mis met Cree. Ze kon nauwelijks meer lopen. Had allemaal roos op d'r koppie, iets wat ze altijd heeft als ze stress heeft. En ze had zichtbaar pijn. Ik naar kliniek van Maarten gebeld, helaas hij was er niet en ook niet te bereiken ivm congres in buitenland. Toen m'n eigen dierenarts hier in Zoetermeer gebeld. Ik mocht meteen komen.
Hele verhaal verteld, van operatie, wel kanker, geen kanker, artrose, etc etc. Temperatuur opgemeten, aan d'r poot trekken en draaien, grommen, en daarna de DA aflikken :-)
Besloten om de pijnstillers die ik al van Maarten per post had ontvangen, iets op te hogen en maandag foto's te maken van alle 2 haar schouders en ellebogen.
Verder mag ik haar tot die fotosessie alleen aan de lijn uitlaten en zoveel mogelijk rust geven.

Ik ben zo blij dat ik geen moeder ben! Het zien van de pijn bij Cree gaat me al door merg en been, laat staan dat het je eigen vlees en bloed is. Al voelt het wel alsof ze m'n kind is :-)

Nou ik hoop dat ze bij Proteq nog kunnen lachen als er weer 'n nota van ons komt. Ze zullen zich wel afvragen of ik haar als fotomodel aan het klaarstomen ben met al die foto's.
Ik hoop dat we maandag weer iets meer weten van die foto's. Je blijft twijfelen is het misschien toch kanker ? Maar goed als dit het beeld is bij artrose, dan weet ik niet of ik hier blij mee moet zijn. Een hond die zich amper kan en mag bewegen is ook niks. Nu maar hopen dat die medicijnen iets gaan doen en verder veel vertroetelen.

Niet tevreden...

2010-04-08T23:14:00.002+02:00

Het gaat niet echt lekker met m'n wijfie. Ze blijft maar kreupel lopen en eigenlijk wordt het met de dag erger. Zo erg zelfs, dat ze de afgelopen 2 dagen tijdens het wandelen nauwelijks bij mij weg te slaan is. Ze sjokt wat naast me. Blijft af en toe staan met zo'n blik in d'r ogen van, ik wil wel, maar ik kan niet. Het is net of het erin schiet (waarin weet ik niet, maar hoe omschrijf ik 't anders?). En dan ineens gaat 't weer even en hobbelt ze een paar minuten....

Gisteren Maarten maar een mail gestuurd met m'n verhaal. Binnen 't uur belde hij me al op. Alles uitgelegd. En dat ik niet tevreden ben over de Cortaphen Forte. Ze gaat er onwijs van hijgen en wordt er incontinent van. Niet dat ik dát erg vind, maar zij kijkt er zo beteuterd bij als ze weer drijfnat wakker wordt in haar mandje.
Er kwam toch ook weer wat twijfel bij Maarten na mijn verhalen, de vlag mag nog niet in top zei hij...
Vandaag nieuwe pillen gekregen waarvan ze als het goed is niet incontinent zal zijn. Ik hoop toch wel dat ik haar nog 'n leven kan geven met kwaliteit. M'n hoop is nu gevestigd op deze pillen zodat ze in elk geval weer een beetje kan lopen.

Hè verdorie, 't blijft tobben met m'n meisje, en dat maakt me verdrietig.

Mevrouw maakt het zich gemakkelijk

2010-04-02T00:11:00.007+02:00

Onlangs was Crady 'n weekje te logeren bij de Golden Boys, Ailigean, Yonick en Lachlann. Van de week kreeg ik de foto's...., mevrouw heeft het naar haar zin gehad, zo te zien :-) Ik hoop dat ze nog terug mag komen eind april....

Hey snotneus, wat mot jij op mijn bankie ?

Ik wil hier languit kunnen liggen!

Kijk die "ouwe" Alk, die snapt het tenminste :-)

Verder ben ik niet echt tevreden met haar pootjes... Ze is nu 'n week of 3 van de medicijnen af en begon weer behoorlijk kreupel te lopen. Ik neem aan dat ze dan pijn heeft en dat vind ik niet nodig. Dus begon ik deze week weer met de medicijnen. Ik dacht ik doe 't rustig aan, 1 pilletje per dag, en ik kan 't altijd nog opschroeven. Pluspunt is dat ze niet meer kreupel loopt, maar nadeel is dat ze haar urine laat lopen. Elke nacht word ik wakker als zij ook wakker is geworden omdat ze de boel heeft laten lopen en als 'n geslagen hond naar beneden gaat. Hup er achteraan, even naar buiten laten en vervolgens met de pettowel haar achterkantje weer droog maken. Het is zo zielig hoe beteuterd ze er dan bijstaat. Ik ga het pilletje nu maar eens 's morgens geven, kijken of ze dan 's nachts droog kan blijven.
Ik probeer me verder maar geen zorgen te maken en ga ervan uit dat het door de artrose komt dat ze kreupel loopt.

Crady @tour

2010-03-25T14:13:00.005+01:00

Het is druk op het moment in Cree d'r leventje. Omdat baaslief veel moet fietsen, is er niet altijd tijd voor Creetje. Dussss, veel logeerpartijtjes.

Was ze onlangs een weekje bij haar Golden vriendjes, vanavond gaat ze 'n nachtje bij mijn vriendin Marja slapen. Zaterdag gaat ze dan weer voor 'n nachtje naar Annelies. En naar ik vernomen heb, op zondag naar de Flatcoatfundag...., zal mij benieuwen wat dit gaat worden....

Half april gaat ze 'n weekendje naar m'n collega/vriendin Marlous.

Er staat dus voortdurend een koffertje met riem, voerbak, koekjes en knuffel in de gang voor als mevrouw uit logeren gaat.

Ikzelf heb 't hier af en toe best moeilijk mee, maar ik geloof dat Cree 't allemaal wel best vindt.
Als je er af en toe maar 'n koekje in stopt en een aai geeft dan is 't al gauw goed.

Cree op kantoor, wachtend op 'n koekje :-)

Maaarrrrr straks op 29 mei dan gaat ze lekker een week met mij mee naar de Alpe d'Huez, dan kan ze met eigen oogjes zien waarom de baas toch zoveel weg is geweest.

Bevalling

2010-03-19T03:16:00.004+01:00

Vriendinnetje Zelda is donderdagavond rond 23.00 uur begonnen met de bevalling van haar nestje. In hoog tempo werden er 10 puppies uitgeperst. Echt een wereld prestatie hoor.
Het is nu 3.15 uur en de stand is 6 teven en 4 reuen. Voorlopig gaat alles voorspoedig.

Het is nu half 7 en de eindstand is 8 teven en 5 reuen. Een prachtig nest, en Zelda doet het voortreffelijk !! En Domenica & Hans zitten te glunderen.

Wonder !!!

2010-03-15T18:00:00.007+01:00

Vandaag moest ik terug naar Maarten Kappen in Eersel. We gingen weer 'n röntgenfoto maken van haar schouder. Het ging de laatste paar weken ineens heel goed met Cree. Ze liep niet meer kreupel, we hebben de medicijnen afgebouwd tot zelfs de afgelopen 2 weken niks meer, alleen wat homeopatische middeltjes... Dus ik had goede hoop.

Maarten heeft m'n relaas aangehoord en we besloten snel foto's te maken. En wat denk je.... het bot ziet er ineens mooier, gladder, strakker uit. Bijna geen witte/zwarte vlekken meer. We stonden voor 'n raadsel. De oude foto's ernaast en ja hoor, i.p.v. een verslechtering zag het er allemaal beter en rustiger uit. Maarten kan dit alleen verklaren dat het toch de artrose is geweest die we gezien hebben. En artrose heeft ze, dat hebben we gezien toen ze open lag voor haar schouderoperatie!
Waarschijnlijk is ze door de ontstekingsremmer beter en meer gaan bewegen en daardoor is de botstructuur beter geworden. Mooi nieuws dus, GEEN BOTKANKER !!
Mijn dag kan niet meer stuk. Alpe d'huZes minded dacht ik wel meteen, dat gaat je geld kosten meneer de dierenarts, hahaha. Maar Maarten kwam zelf al met het idee om mij te gaan sponsoren in de strijd tegen kanker (bij mensen voor het KWF). Dus zo werd het 'n nog mooiere dag. Crady gezond en een donatie erbij voor de AD6. Super !!!

Uiteraard is het nu meteen afgelopen met het luxe verwen leventje van Crady. Vanavond verhuisd ze weer naar de schuur, gewoon aan de ketting op water en brood. Niks meer op de bank of lekker in haar mandje naast mijn bed :-)

Zwaan kleef aan...

2010-02-26T22:54:00.003+01:00

De medicijnen nog niet ontvangen..., ze loopt nog steeds kreupel en is erg zwaankleefaan-erig.

Woensdag nacht is ze 'n nachtje bij m'n baas blijven slapen, heeft ze al eens vaker gedaan, toen ging 't goed, maar nu niet. Ze heeft Kees de halve nacht wakker gehouden met piepen en onrustig gedrag. Op straat besnuffelde ze elke auto en keek paniekerig om haar heen, duidelijk op zoek naar mij.. De volgende ochtend op kantoor vrat ze me bijna op.
Ook op kantoor ligt ze nu bijna de hele dag onder mijn bureau ipv ergens lekker in 'n stoel.
Geen idee wat ik van dit gedrag moet denken...

Volgende week vrijdag ga ik 'n weekje op trainingsvakantie naar Mallorca. Ik hoop dat ze het bij Rob & Beatrice als vanouds naar haar zin zal hebben. Hier is ze al veel vaker geweest en meestal kwam ze daar binnen. Liep regelrecht naar de keuken en plofte daar op het bankje om er vervolgens alleen af te komen voor eten en een wandeling. Ik hoop dat het ook nu weer zo zal gaan.

Pillen op - weer kreupel....

2010-02-25T16:42:00.002+01:00

Afgelopen maandag waren de medicijnen op. Ze krijgt nog wel homeopatische middelen maar vanaf vandaag begint ze dus toch weer kreupel te lopen... hmmmm.
Maarten maar weer even gebeld en gevraagd of ik nog wat van die pillen mag hebben voor m'n meisje. Want weten dat ze ziek is, is 1, maar het ook nog zien dat vind ik niet zo fijn.....

Wordt vervolgd.

My Queen.

2010-02-16T12:32:00.007+01:00

Need I say more ?

Stomme beker! Als je er geen koekjes in doet vind ik er écht niks aan hoor !!!

Co Antonisse Wissel bokaal voor best werkende hond op Workingtesten.

1976 - Swallowfligth Black Adventurer
1977 - Wizardwood Chough
1978 - niet uitgereikt
1979 - Arwen v.d. Helmarborg
1980 - Britannic Black Zonar
1981 - Anwar v.d. Helmarborg
1982 - Anwar v.d. Helmarborg
1983 - Anwar v.d. Helmarborg
1984 - Heer Olaf v.d. Helmarborg
1985 - Joep van de Geuren
1986 - Anwar v.d. Helmarborg
1987 - Javelins Castle's Andeman Eagle
1988 - Javelins Castle's Andeman Eagle
1989 - Heer Olaf v.d. Helmarborg
1990 - Rushwood's Torjes Spot
1991 - Olaf's Brent of a Quiet Spot
1992 - Olaf's Brent of a Quiet Spot
1993 - Olaf's Brent of a Quiet Spot
1994 - Ymbro van de Menninge
1995 - Olaf's Brent of a Quiet Spot
1996 - Olaf's Brent of a Quiet Spot
1997 - Afra
1998 - Coltfoots Barn Owl
1999 - Blackprint Wagtail
2000 - Viewpoint's Ebony Blizzard
2001 - niet uitgereikt
2002 - Tabor van het Heutszpark
2003 - Quail's Jackeroo Fidesz
2004 - Yarowl Yigges Yamaica
2005 - Yarowl Yigges Yamaica
2006 - Yarowl Yigges Yamaica
2007 - Highyard Lucky's Bygget Crady
2008 - Rougcovers Cloud Dancing
2009 - Highyard Lucky's Bygget Crady

Fotootjes van m'n wijfie

2010-02-15T16:17:00.008+01:00

Tip: klik op deze foto en kijk naar d'r ogen :-)

Vanmiddag in de duinen even 'n foto met m'n nieuwe camera gemaakt. En dan valt 't me pas op..... wat is ze grijs :-)) én scheel, maar dat wisten we al!

Geen bericht, goed bericht.

2010-02-15T12:48:00.005+01:00

Het gaat goed met Cree én mij !!!

Ik merk helemaal niks, nakko, nada aan haar. Ze is niet kreupel, ze is vrolijk, ze (vr)eet als 'n dolle en dankzij de homepatische medicijnen plast ze ook niet meer in d'r broek :-)

Afgelopen weekend had ik een erg druk weekend. En ik vond 't een beetje vervelend om weer 'n beroep te doen op mijn super buurvrouw, die al zo ontzettend veel voor me doet. Dus andere oplossing gezocht.

Cree is uit logeren geweest bij Ties & Alieke. Zij hebben ook 'n flatcoat, Amy, familie zelfs van Cree, een nichtje noem je zoiets geloof ik. De moeder van Crady had een nestje eerder een dochter en das was Amber, nee niet ik, maar hondje Amber en die heeft weer 'n nestje gehad en daar is Amy van. Snappen jullie 't nog ?

Die bolle links is Crady, rechts Amy

Ze heeft 't prima naar d'r zin gehad. Is zelfs meegeweest naar de training van Amy in Baarn en heeft daar laten zien hoe je dat doet op je ouwe dag...., apporteren.

In het weekend een mailtje ontvangen van de JC FRC dat de wisselbokaal (Co Antonisse wisselbokaal) voor best werkende hond 2009 klaar is om een jaartje bij ons in huis te komen blinken. Cree d'r naam is er weer ingegraveerd en ik ga 'm vanavond even ophalen. Ik heb een nieuw fototoestel gekocht zaterdag, dus er volgt vast een foto van Cree met d'r beker!!

Geluk met een grote G

2010-01-31T21:05:00.009+01:00

Het gaat goed met ons !

Sinds ik 'n knopje om heb gezet, en besloten heb om te leven in het NU en te genieten van Crady gaat 't goed.
Ik durf ook weer langere stukken met haar te lopen. De medicijnen doen hun werk, ze loopt niet meer kreupel en eigenlijk ben ik al bijna vergeten dat ze die rot ziekte heeft. Ik heb gewoon een hele vrolijke, levendige, blije hond om mij heen.
Het enige wat veranderd is, is dat ik méér van haar geniet. Liep ik normaal tijdens een wandeling te bellen, smsen, internetten en keek ik af en toe waar ze was. Nu niet, ik heb vrijdag en zaterdag een flinke wandeling met haar gemaakt en de hele wandeling m'n ogen niet van haar af kunnen houden. Het is zo heerlijk om te zien hoe ze loopt te genieten, te struinen, zwemt ( brrrr, ja ook met dit weer :-)

Op zo'n moment voel ik me intens gelukkig, dat ik haar kan laten genieten en zij mij.
Vanmiddag hebben we voor 't eerst sinds lange tijd ook weer een rondje van 5km hardgelopen. En ook daarvan heb ik mega genoten.
Cree wijfie, zullen we afspreken dat we zo nog lang van elkaar gaan genieten? Deal !!!

TenaCrady

2010-01-27T15:59:00.004+01:00

Sinds Crady op het medicijn Cortaphen Forte zat ( 1 week ) liet ze bijna elke nacht haar urine lopen. Gelukkig heeft ze 'n biabed wat eenvoudig schoon te maken is, maar ze keek steeds zoooo schuldig...

Vanmorgen met 'n grote soeplepel achter haar aan gerend om wat urine op te vangen en in 'n potje naar de dierenarts gebracht. Het wachten op de uitslag duurde lang. Ik was als de dood dat die kutziekte nu misschien ook wel haar nieren had aangetast. Maar het verlossende telefoontje kwam net van de DA; urine op alles wat maar mogelijk is onderzocht en er kwam niks vervelends uit. Pfff gelukkig maar.
Advies is om het paardenmiddel Cortaphen wat af te bouwen en een middenweg te vinden tussen geen incontinentie en geen kreupelheid.
Dat wordt dus fff zoeken de komende tijd, maar daar komen we vast wel uit!

Hè hè ook een keer goed nieuws! Hè, ik heb ineens zo'n trek in soep, wie komt er eten ? :-)

Blessure tijd

2010-01-25T13:24:00.005+01:00

Al bijna 'n week leef ik in 'n soort roes. Na het bericht van Maarten Kappen, de dierenarts, werd even alles zwart om me heen.

De dagen daarna kwam ik langzaam uit m'n dalletje en zag 'n vrolijke levenslustige hond om mij heen. Dan lukt het beter om het slechte nieuws weg te drukken...

Het is ook onvoorstelbaar dat straks mijn Allesie er niet meer zal zijn. Ze is zo verweven in mijn leven. Het begint al met opstaan 's morgens. Zodra ik mijn benen uit bed zwaai komt zij aanlopen met m'n sloffen om naar de badkamer te gaan. Ik leg meestal 's avonds al klaar wat ik de volgende dag aan ga trekken. Dat weet ze. Zodra ik uit de badkamer kom, brengt ze 1 voor 1 m'n kleding bij me. Niet altijd in de juiste volgorde, maar och...

Dan gaan we samen naar beneden, spullen pakken om naar kantoor te gaan. Zij draagt uiteraard mijn tas naar de auto!

Op kantoor ontbijt ik altijd, bakje yoghurt of zo. Vaste prik dat zij het bakje uit mag likken. Daarna gaat ze 'n tukje doen in 1 van de chesterfield stoelen. Mocht er bezoek komen op kantoor dat wordt die standaard begroet met 1 van mijn bergschoenen, die op kantoor staan voor onze middagwandeling. Op het moment dat ik ze nodig heb, zo rond 1 uur zijn 2 woordjes ; "Zoek schoen" voldoende om haar in extase te brengen en komt ze bere trots aanlopen met m'n schoenen.

Die enkele keer dat ik wel 'ns wat boodschappen doe is bij thuiskomst ook altijd een feest. Ze duikt lomp met haar kop in de boodschappentas om iets te zoeken wat ze voor me kan dragen. De laatste keer was dit een zak Knorr tomatensoep. Niet zo'n succes.... Ze beet er iets te hard in en liep er vervolgens druipend m'n huis mee binnen. Het leek al spoedig op een crime scene.

Het is een stoer wijf die hond van mij. Ze geeft geen krimp. D'r hele leven al niet, daarom hou ik zoveel van d'r, 't is geen mietje. Was 't een vent geweest had ik waarschijnlijk al 100x gezegd "sodemieter eens op met op m'n lip zitten", maar bij haar niet, ze is mijn schaduw en gaat door dik en dun voor mij en ik voor haar.

Stiekem hoop ik op een wondertje, dat is ze al, dat blijft ze, maar ik zal niet raar opkijken als die schele nog iets verrassends uit de hoed tovert.

Slachtofferrol

2010-01-21T00:15:00.002+01:00

Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar gisteren even een uurtje of 2 in heb gezeten... Was best even lekker om je af te vragen;

waarom is mijn relatie op de klippen gelopen?
waarom heeft Theo kanker gekregen?
waarom gaan er de laatste tijd zoveel mensen dood aan kanker in mijn omgeving?
waarom was er in oktober niks te zien op de röntgen foto's van Crady en waarom heeft ze nu ineens botkanker?
waarom lijkt het alsof alles tegenzit in mijn leven?
waarom kan ik nu niet méér bij m'n moeder & Theo zijn om ze te steunen en zij mij?
wanneer zijn m'n tranen op?

Maar al gauw kwam ook de helderheid van geest weer boven dat het geen zin heeft om te blijven sippen en mezelf al die vragen te stellen. Ik zal er nooit antwoord op krijgen. De enige tip die ik op de laatste vraag heb gelezen is, dat je meer moet drinken dan er aan tranen uitgaat...., kijk daar heb je dan wat aan!
Het is bovendien ook heel vervelend voor je contactlenzen dat huilen, ze worden er vettig van, je ziet de hele wereld als 'n grote blurr en je krijgt er ongelooflijke pijn in je dak van.
Nee een voorschot nemen op m'n ellende heeft absoluut geen zin, ik moet leven in het NU. (thx Monique).

Ik probeer altijd ook iets positiefs te zien in de bovenstaande vragen. Voor wat betreft Crady wist ik toen zij bijna 8 jaar geleden in mijn leven kwam dat ik haar waarschijnlijk tussen de 8 en 12 jaar later weer zou moeten loslaten. Het is kut, sorry geen ander woord voor, dat dit binnenkort gaat gebeuren. Maar ik kan 't ook omdraaien en dankbaar zijn dat ik dit nu weet en onze quality time extra goed benutten. Nog meer van haar genieten dan ik al deed, nog meer leuke dingen met haar doen. De AD6 bewust af en toe even opzij zetten om eerst een lekkere wandeling met haar te maken en dan een uurtje later te gaan spinnen of op de tacx te stappen. Zo, dat ik er later geen spijt van krijg dat ik te weinig heb genoten. Ik moet niet teveel in haar mooie schele ogen kijken, want het idee dat ik haar straks moet laten inslapen is te pijnlijk, daar moet ik dus niet teveel aan denken en genieten van wat er NU is, en daar doe ik m'n stinkende best voor.

En om even iets recht te zetten: Ik krijg erg veel lieve berichten via sms/mail/twitter/telefoon met de vraag " hoe gaat het nu met Crady?"
Aan Crady merk je nog niks, ze is nog even blij en vrolijk als altijd. En dat is ook weer zo'n goede les voor me, zij kan niet in de toekomst kijken en zich zorgen maken over wat komen gaat.
Een mevrouw in de lift op mijn werk zei vandaag nog : "Wat glanst ze toch prachtig he, ze is vast heel gezond!" Ik heb maar met ja geantwoord.

De mooiste spreuk ontving ik vandaag van een AD6/Twitter vriend, hij heeft 'm voor me op 'n tegeltje gezet en ik denk dat veel mensen hier iets aan kunnen hebben. Het heeft mij in elk geval een glimlach bezorgd vandaag.

En ik kan 't niet vaak genoeg herhalen, alle ellende heeft me de laatste tijd ook zo ontzettend veel lieve reacties van soms totaal vreemden bezorgd, daar word ik af en toe best even stil van, bedankt allemaal, het helpt te weten dat je niet alleen bent.

Mokerslag.....

2010-01-19T18:02:00.005+01:00

Vanmiddag ging ik op controle met Crady bij de orthopeed. Was ik de vorige keer in oktober bij de operatie als de dood dat de diagnose botkanker zou zijn, deze keer had ik er totaal geen rekening mee gehouden. Het was immers in oktober allemaal goed, dus waar zou ik me druk om maken.

In het gesprek heb ik aangegeven dat ze bij wandelingen langer dan 15min weer kreupel loopt. Dat ze s' morgens als we naar beneden gaan, twijfelt bij het traplopen. Het is net of ze staat te bedenken welke poot ze als eerste zal verzetten. Ook heb ik gemerkt dat ze meer dan normaal aan haar poten ligt te likken en af en toe een natte bef heeft van het kwijlen....

Maarten ( de orthopeed ) drukte alleen wat op haar schouder en toen begon ze al vreselijk te piepen en grommen. Hij trok niet eens aan haar poot en dit deed dus al behoorlijk pijn.
Besloten werd om foto's te maken van haar schouder.
Het werd snel duidelijk.... zwarte en witte vlekken op haar schouder, vrijwel zeker botkanker !
Maarten zag ook dat de artrose voor nog meer gewoekerd bot had gezorgd en ook daar kan ze de pijn van hebben. Besloten werd om haar de komende 6 weken op Cortaphen Forte te zetten als pijn en ontstekingsremmer. Op 15 maart gaan we weer foto's maken en dan leggen we de 3 series naast elkaar en weten we 't zeker.
Ik heb alles in een roes aangehoord en begon ook nog leuk over m'n Alpe d' Huzes verhaal en wist Maarten zelfs nog 'n flyer in z'n hand te drukken....

Op weg naar huis drong het verhaal pas goed tot me door. Me and my shadow...., daar gaat op niet al te lange termijn een einde aan komen. Bijna 8 jaar is Crady zo'n 24u per dag bij me. We zijn een twee-eenheid. Ze heeft maar 'n half woord nodig en begrijpt me en andersom kan ik haar lezen alsof ik haar zelf gemaakt heb. Onvoorstelbaar nog dat hier een einde aan gaat komen.

Ook dacht ik nog even, dat ik het allemaal niet goed had aangehoord en het misschien nog wel mee kon vallen. Maar zojuist luisterde ik de voicemail af en daar stond Maarten op. Hij bevestigde nogmaals dat hij de foto's uit oktober had vergeleken met de foto's van vandaag en dat hij het verhaal helaas niet rooskleuriger kon maken.

Het lijkt wel alsof ik sinds m'n start aan de Alpe d' Huzes meer dan anders geconfronteerd word met kanker in mijn omgeving. Theo, de man van mijn moeder, die ineens de ziekte van Kahler heeft, de vader van Rob m'n teammaatje is vanmorgen overleden aan asbest kanker, een vriendin van Seb (vriend van me) is gisteren overleden aan kanker, het gezicht van de Ad6; Herman Houweling is gisteravond gestorven aan darmkanker. Het kostte me vandaag wat moeite om dit los van elkaar te zien. Alsof er een vloek ligt op mijn deelname aan de Ad6.... Maar ik realiseer me dat als ik morgen besluit een Volvo te kopen, ik vanaf morgen ineens iedereen in zo'n auto zie rondrijden. Noem het toeval...

Ik ga in de komende maanden met volle teugen genieten van Crady en ik blijf haar gedrag lezen. Zodra ik zie dat ze teveel pijn gaat krijgen zal ik de beslissing moeten nemen om haar in te laten slapen. Tegen beter weten in kan ik ook nog hopen op een wonder op 15 maart, maar de leeftijd van sprookjes ben ik inmiddels voorbij. Het enige wat ik kan doen is OPGEVEN IS GEEN OPTIE dus ik ga door met genieten van m'n schele klikobak !

Weinig te melden

2009-12-30T11:24:00.005+01:00

Op dit blog is het momenteel een beetje stil. Met Crady gaat 't naar omstandigheden goed na de operatie. Veel meer dan wandelingen op 't strand, met soms harde wind, doen we niet. Omdat ik hals over kop naar Frankrijk moest i.v.m. de ziekte van m'n stiefvader, heb ik de controle afspraak bij de orthopeed af moeten zeggen. In het nieuwe jaar ga ik weer 'n afspraak maken. Als ze gelegen heeft, is ze toch nog wat stijf en kreupel en langer dan half uurtje wandelen gaat ook niet. Dus ik ben gematigd tevreden, wellicht te ongeduldig :-)

Ondertussen lig ik 's nachts soms wakker van de vraag, wel of geen pup erbij. Mijn leven is op dit moment een rollercoaster, alles draait om de Alpe d'HuZes, veel trainen, zeg maar dagelijks, ondertussen nog werken, eten en slapen. Ja en dan blijft er weinig tijd over voor een pup.

Crady past prima in dit verhaal. Ze is overdag bij me op kantoor en kan 's avonds als ik aan het trainen ben gemakkelijk even paar uurtjes alleen thuis blijven. Er zijn ook genoeg mensen in mijn omgeving waar ze eventueel een dagje naartoe kan als ik lange fietstochten moet maken. Met 2 honden is dat toch al weer wat ingewikkelder....

Maar goed, na 3 juni is de Alpe d'HuZes afgelopen en is er wel veel ruimte voor 'n pup. Maar de pup die ik op 't oog heb, van trainingsmaatje Zelda (Hans & Domenica), zou wel eens te vroeg kunnen komen voor mij.... Zelda is nog steeds niet loops, dus hoe langer het duurt hoe beter het is voor mijn plannen!

Op dit blog zal het de komende tijd rustig blijven. Wil je weten hoe het met Cree en mij gaat, kijk dan op mijn blog : http://3ly-goes-6.blogspot.com/. En mocht je nog wat centjes overhebben na alle feestdagen, doneer dan voor het KWF, want al het sponsorgeld wat ik ophaal gaat 100% naar het KWF, voor onderzoek naar kanker. En dan deze "kut" ziekte dichterbij is dan je soms denkt heb ik nu zelf ondervonden met m'n stiefvader... Alle kleine bedragen helpen ook, dus doe het, start 2010 met een goed doel!! Op deze site kun je via Ideal doneren :

Goede jaarwisseling en veel liefde en een goede gezondheid voor 2010.

Liefs, Amber

Goed en slecht nieuws...

2009-12-09T22:29:00.002+01:00

Het goede nieuws is dat het goed gaat met Crady.
Afgelopen zaterdag heb ik haar getrakteerd op 'n wandeling van 'n half uurtje in de Balij. Het was heerlijk om te zien hoe ze aan het genieten was en met stokken liep te sjouwen. Morgen zal ik even een filmpje hierbij uploaden.
Na de wandeling was ze wel weer wat stijf en kreupel, dus het blijft heel voorzichtig opbouwen maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen!
De 15e gaan we nog eens in Eersel kijken bij Maarten Kappen. Eens kijken wat hij ervan denkt..

En dan nu het slechte nieuws...
Afgelopen weekend werd de man van mijn moeder ziek, we dachten een griepje, misschien wel de Mex. griep. Nadat er bloed geprikt was en urine onderzocht bleek zondagavond laat dat het foute boel was. Maandag is hij met spoed naar het ziekenhuis in Toulouse ( ze wonen in Frankrijk ) gebracht. En na veel onderzoeken is vast komen te staan dat hij de ziekte van Kahler heeft. Dat is een beenmergkanker.
Hoe bizar kan het lopen. Zo heb je niks, zo heb je kanker. Er zal een lange tijd van chemo en wellicht beenmergtransplantatie volgen.
Velen van jullie weten dat ik momenteel in de ban van de Alpe d'HuZes ben. Fietsen voor kanker. Ik had niet kunnen vermoeden dat ik écht voor iemand moet gaan vechten op die berg. Theo, het motto is : OPGEVEN IS GEEN OPTIE, dus vechten, voor wat je waard bent dan ga ik door met fietsen en sponsors zoeken voor het KWF.
En dan spreken we samen af dat jij en mams op 3 juni bovenop die berg staan om mij en m'n hele team aan te moedigen, afgesproken !!!!

En aan al mijn bloglezers zou ik willen zeggen, ga naar mijn aktie pagina en doneer voor het goede doel, voor het KWF, alle bedragen ook kleine helpen, doe het !!

Carpe diem...

Rustig, rustig, rustig....

2009-11-23T10:59:00.002+01:00

Het gaat goed met Cree, ik vrees alleen dat ze binnenkort denkt dat ze Highyard Lucky's Bygget RUSTIG heet :-) Ze is zoooo onstuimig en lomp, dus ik roep 643x per dag dat ze rustig moet doen. Niet dat het helpt. Ik ga er maar vanuit dat ze zelf redelijk goed weet wat ze wel en niet kan.
De diaree blijft helaas ook. Ik hoef er gelukkig niet meer 's nachts voor uit m'n bed, maar 't ziet er nog niet ok uit. Ik hou 't er maar op dat 't nog de naweeën zijn van de medicijnen.

Vorige weekend is ze bij Domenica geweest en ze kwam weer als 'n echt meisje terug. Keurige oortjes, prachtige voetjes, weer even helemaal onderhanden genomen dus door Do, super !!!

Ja en meer valt er even niet te melden..

Joehoe, Holé - Goed Nieuws !

2009-11-12T15:53:00.003+01:00

Vanmiddag belde de orthopeed, Crady d'r gewrichtsvocht is nagekeken en ze heeft GEEN reuma of auto-immuunziekte!!
Waarschijnlijk gewoon een oude blessure (klap tegen de schouder, verdraaiing), waardoor artrose is ontstaan en dus die botwoekering.
Over 5 weken zit ik weer bij Maarten Kappen en zal ik 't me nog even in Jip & Janneke taal laten uitleggen.
Met de overdosis pillen is nu in elk geval voor 6 weken van pijnstillers voorzien, dus da's dan weer 'n voordeel bij alle diaree- en braakellende.
Advies; niet al te zwaar belasten, zorgen dat ze niet te zwaar wordt en verder gewoon genieten. Hè hè eindelijk even een fijn bericht!!

En zo ligt ze al de hele dag te slapen...

Wallen onder de ogen

2009-11-12T11:49:00.003+01:00

Helaas heeft Cree het vannacht ook niet rustig kunnen houden.
Het blijkt dat ze een overdosis van het medicijn Trocoxil heeft gehad. In 5 weken tijd 3 pillen, terwijl 1 x per maand eigenlijk de max is.... Dit is het nadeel als je bij meerdere dierenartsen onder behandeling bent.

Gisteravond waren we ergens op bezoek en ook daar moest ik 2 x snel met haar naar buiten rennen. Vannacht om 1 uur thuis en toen heeft ze nog zeker 15 minuten heen en weer lopen rennen om 'n geschikt plekje te vinden. Om 3 uur en om 5 uur kreeg ik weer 'n natte neus in m'n gezicht en een zacht gejank klonk in m'n oor. Hup maar weer de badjas aan en naar buiten met m'n slaperige hoofd.
De laatste keer wilde ze niet meer mee naar binnen. Ik heb haar los gelaten en ze heeft de hele dijk bij mijn huis 26 x afgerend, hevig hijgend. Ik stond daar te verkleumen van de kou en ben maar naar huis gegaan. Had me net omgekleed en wilde haar weer gaan opzoeken en toen kwam mevrouw binnen stappen. Alsof ze 'n avondje in de kroeg was geweest, helemaal opgelucht en blij :-)
Daarna hebben we onze nacht nog even kunnen voortzetten. Bij kantoor ook weer 16 rondjes door de tuin. Maar het goede nieuws is dat ze nu al ruim 2 uur rustig ligt te slapen.

Vanavond ga ik haar naar m'n vriendin Domenica brengen, omdat ik een trainingsweekend voor de Alpe d'HuZes heb. Wel baalen dat ik haar met een zieke hond moet opschepen, maar als ze bij iemand in goede handen is, dan is 't wel bij Dootje!!

Onrustige nacht

2009-11-11T16:39:00.002+01:00

Vannacht was Crady ineens niet lekker. Ze slaapt naast mij in d'r mandje en tot 4x toe kreeg ik vannacht een natte snuit in m'n gezicht. Zodra ik enig teken van leven vertoonde begon ze zachtjes te piepen. Nou dan weet ik wel hoe laat het is. Snel een badjas en slippers aan en madam naar beneden gedragen, voordeur open, en voordat ik haar een riem om kon doen scheurde ze al naar buiten.
En zo kwam het dat ik tot 4 x toe in het donker met m'n badjas en slippertjes achter haar aanrennend de hoek van de straat heb bereikt. Ze was vreselijk aan de diaree en moest ook overgeven.
Vanmorgen toch maar gewoon mee naar kantoor genomen. We moeten daar met de lift naar 3 hoog en we hebben dit lift-ritje 3x gedaan, voordat ik uberhaupt kon beginnen aan m'n werkdag. Elke keer als we net weer boven waren, begon ze weer te piepen en te smakken of kokken. Hup weer de tuin in en jawel hoor het kwam er aan alle kanten uit.
Tegen de middag vertrouwde ik het niet meer en heb m'm moeder even gebeld of die met Cree bij haar dierenarts langs wilde gaan. Zo gezegd zo gedaan.

De DA denkt dat ze overgevoelig is voor het nieuwe medicijn Trocoxil - Mavacoxib. Dit medicijn is pas een maand op de markt en de bijwerkingen kloppen met de klachten. Ze heeft 'n spuit ( cerenia ) gehad en weer andere medicijnen. En jawel, het lijkt erop dat ze nu wat rustiger is.

We kijken het weer even aan....

't gaat lekker met m'n meisje

2009-11-09T11:44:00.005+01:00

Het gaat goed met Crady. Ze loopt al iets minder kreupel, al merk ik wel dat we nog heeeel rustig aan moeten doen. We zijn alle 2 niet bijzonder geduldig, en dat zal toch even moeten. Ik moet niet uit het oog verliezen dat ze behoorlijk in haar schouder hebben zitten rommelen en er toch wel 'n flinke snee zit die moet genezen.
Maar ze is blij, doet alles verder prima en zit totaal niet aan haar draadjes te pulken!!

En zo ziet de oorlogswond er op 't moment uit.

En in close-up.

Kantoorhond

2009-11-05T15:30:00.003+01:00

Vanmorgen is Crady weer meegegaan naar kantoor. Ik was met m'n duffe hoofd even vergeten dat je de achterklep dan voorzichtig moet openen en 6 x BLIJF moet zeggen... gevolg, klep open en Cree springt er zo uit, ik zeg in 'n reflex FOEI en hup ze springt er zo weer in..... Afijn ik zal jullie de verdere details besparen, maar ze springt als 'n dolle overal op en af, wil niet door mij de trapjes opgetild worden en doet alsof er helemaal niks aan de hand is. Of we dit zo nog 6 weken in bejaarden/invalide tempo gaan volhouden..., ik betwijfel het.

Op kantoor begon de wond een beetje te jeuken en ze ging er steeds aan likken en krabben. M'n baas heeft 'n leuke oplossing voor haar uit de kast gehaald.
Nu hebben we 'n heuse Interpresario hond !!! De enige, echte, dat dan weer wel natuurlijk.

Lekker geslapen

2009-11-04T11:10:00.003+01:00

De familie van Driel heeft heerlijk rustig geslapen. Ik op de bank, Crady in d'r mandje voor de bank, best gezellig eigenlijk.
Ze drinkt goed, we zijn vanmorgen even naar de hoek van de straat gestrompeld, ook dat ging prima. En ja zoals ik al schreef aan eetlust ontbreekt het haar niet. Dat karaktertrekje hebben ze in elk geval niet weggehaald. Gelukkig is ze dus niet misselijk of ziek van de operatie. Ze zijn hard voor zichzelf hoor die hondjes, daar kan de mensheid nog wat van leren!

Vandaag is Oma van Driel even 'n dagje bij haar, morgen gaat ze weer gewoon mee naar kantoor.

Iedereen die de afgelopen dagen met ons heeft meegeleefd, bedankt, het is hartverwarmend, dat doet de mens goed !!!

Operatie geslaagd, patiënt heeft weer honger!

2009-11-03T18:17:00.021+01:00

Vanmorgen om 6 uur ging m'n wekkertje, Crady keek me vanuit haar mand naast m'n bed meewarig aan. Moet dat baas, zo vroeg, leek ze te willen zeggen. Om 7 uur zaten we in de auto op weg naar Eersel. Geen files gehad, alles verliep voorspoedig en de Iphone navigatie bracht ons naar de juiste plek.

Geen lange wachttijden, meteen aan de beurt, ze wisten al dat de Koninqing eraan kwam :-) Nog even een schouder onderzoekje met sjorren en trekken, dat vond ze niet leuk, grom en piep. Bloedafname voor 'n organen onderzoek (moest ik extra aanvragen, maar ik dacht nu we er toch zijn..., dan maar meteen de full package, ja toch,niet dan?) Kwartiertje wachten. Alles was goed. Crady kreeg een middel dat ze rustig zou worden en spoedig vielen haar ogen dicht en liep 't kwijl uit haar bek. De assistente kwam haar halen, ze gingen haar klaar maken voor de kijk operatie.

Afgesproken was dat ik mee mocht kijken en dat we tijdens de operatie zouden beslissen of het noodzakelijk was om te opereren. Het wachten duurt dan ineens lang, ze zouden me toch niet vergeten zijn ? Eindelijk, ik mocht komen. Van Crady was niets meer te zien, die lag onder de operatie lakens. Het tv scherm stond al aan en ik kon zo meteen mee in een live Medisch Centrum West aflevering (ja ja sorry zo lang is het ongeveer geleden dat ik tv heb gekeken :-)

Er werd al snel duidelijk dat er veel artrose te zien was. Op het filmpje zijn dat die wapperende witte onderwater planten.... Maar opeens kwam de hunebed in beeld, jeetje wat een kei was dat. Maarten (de orthopeed) zei nog nooit zo'n groot stuk gewoekerd bot te hebben gezien. Ja, ja, je bent een speciaal hondje of niet!

Er is een poging gedaan om het via de kijk-operatie-gaatjes weg te halen, maar dan was hij 3 uur bezig geweest. Besloten is dus dat het eruit moest en er een grotere snede gemaakt moest worden. Zo gezegd zo gedaan. Ik kreeg de steen van 1 van de assistentes meteen toegereikt om 'm van dichtbij te bekijken. Erg imposant kan ik je zeggen. Crady kon weer dichtgenaaid worden, langzaam bijkomen en voor mij was er tijd om in het o zo gezellige Eersel in de plaatselijke brasserie te gaan brunchen en wat vriend(in)nen te bellen om bij te praten.

Rond 1 uur was ik weer terug. Crady lag nog heerlijk te snurken met af en toe een klaaglijk gejank tussendoor. De assistente stelde me gerust dat het niet van de pijn was, ze had een flinke pijnstiller gekregen, maar dat dat het bij effect is van de narcose en het weer wakker worden. Ik vertrouwde haar maar op d'r blauwe ogen, maar m'n "moeder" hart verscheurde bijna bij het zien van dat zielige hoopje hond.

Maarten kwam er nog even bijzitten en vertelde dat ze dus artrose heeft en het vocht wat hij uit haar gewrichten heeft gehaald middels een punctie troebel was. Dit gaan ze opsturen naar Utrecht en met 'n dag of 10 hebben we daar de uitslag van. Hij denkt aan reuma. Het is me nog niet helemaal duidelijk hoe die hunebed nu in haar schouder terecht is gekomen en ik weet ook niet meer of ik het gevraagd heb en of ik daar antwoord op heb gekregen..... Over 6 weken moeten we terug en dan zal ik een vragenlijstje maken, beter!

De terugreis ging prima, ik had de kachel tot de tropische temperaturen van 25graden laten oplopen, want Cree was 'n beetje bibberig van de narcose. Het snot wat mij al dagen dwars zit in m'n hoofd begon ook rijkelijk te stromen, je kan 't maar kwijt zijn. Thuis heel voorzichtig bij het grasveldje uit de auto getild, plasje doen Crady? No way, ze wilde naar huis, nog 'n keer vriendelijk vragen.... Noppes, hare majesteit heeft geen zin om te plassen. Later begreep ik waarom..., ze laat 't gewoon lopen, net zo makkelijk :-) Voor vandaag zullen we 't door de vingers zien. Nu mag je even zielig zijn, morgen weer gewoon 'n stoer wijf, ik hou niet van watjes !!

Binnengekomen strompelde ze linea recta naar de keuken en ging daar voor het aanrecht zitten met zo'n blik van, En nu eten. Mandje voor de bank gezet, haar voerbak erbij, 1 onsje Duck erin, ik óp de bank met een bord zuurkool van de liefste buurvrouw van NL en nu verplicht samen 'n avondje rust houden. Goed voor ons alle 2. Vannacht ga ik 'n nachtje op de bank slapen, ze mag voorlopig niet naar boven en ik wil haar nu even niet alleen laten. Je moet er wat voor over hebben. Gelukkig slaapt m'n bed zo beroerd, dat ik 't verschil niet zal merken. Misschien ga ik nog wel bij Cree in d'r mand liggen, eens kijken of dat comfortabel is.

Ze ligt nu rustig te slapen dus alles lijkt goed te gaan.

Ik zal 'm ook nog even op youtube zetten, want hij is wel erg klein zo....
http://www.youtube.com/watch?v=HskrtZUaxMI

Al het gewapper wat je dus in beeld ziet is artrose. Bij ongeveer 15 sec zie je onder in beeld rechts de "knikker". Later in de film is de DA hem aan het lossnijden om later operatief te verwijderen.
De camera gaat even uit beeld omdat ik me rotschrok van 'n grote Bordeaux Dog die ineens begon te snurken, en ik had 'm nog niet zien liggen :-)

Mooie afsluiting carrière.

2009-11-01T20:49:00.002+01:00

Vandaag hadden Crady en ik onze laatste wedstrijd in het o zo geliefde Oldenzaal. Een leuke Workingtest, waar de hele dag een dreiging was van een flinke wolkbreuk, maar waar we het tot op 't laatst droog hebben gehouden.

Ik had al de hele dag 'n goed gevoel over ons als team. Wat voor punten de keurmeesters er ook aan zouden geven, ik had m'n eigen punten al gegeven. Het ging super. Ze luisterde goed, had er duidelijk zin in, deed zelfs de sleep, meteen onze eerste proef, goed. Kortom voor mij was ze al de Koninging van de dag.
Als dan het moment van de prijsuitreiking daar is en er wordt bekend dat we 2e zijn geworden, gaat er een golf van geluk door je heen.

En mijn uiteindelijke doel van vandaag, het wederom behalen van de Co Antonisse Wisselbokaal voor beste A hond in de Workingtesten van dit seizoen is ook gelukt. In april waren we 1ste en nu dus 2e. Een mooi gemiddelde.

Beetje saai dat wel... 2007 - 2008 - 2009 WT Prijs Oldenzaal.

In 2007 wonnen we 'm al eens. Toen hebben we 'm maar een paar maanden in huis mogen hebben. Ik hoop dat de FRC dit keer wat vlotter is.....

Ook trainingsmaatje Jaap viel in de prijzen in de B1 en Herbert heeft vandaag z'n
1ste B2 binnengehaald.

Het had zomaar ook de laatste autorit kunnen worden van Pascal en mij want op de terugweg begaf de ruitenwisser op zijn helft het. En da's niet handig als de regen inmiddels wél met bakken uit de hemel valt. Maar we zijn veilig thuisgekomen.

Ze heeft vandaag niet noemenswaardig kreupel gelopen. Maar eens kijken wat de orthopeed er van gaat zeggen dinsdag.

Ik ga met een brede glimlach op m'n gezicht slapen. Het was een dag van afscheid op vele fronten, het voelde goed, Cray en ik gaan aan een nieuwe fase in ons leven beginnen!
Hans, Herbert, Jaap, Mary, Rob bedankt voor de gezellige trainingen. Pascal bedankt voor wat Crady en ik mede namens jou behaald hebben. Het ga jullie goed.

Liefs Amber en toppertje Crady

Orthopeed - voorlopige conclusie

2009-10-29T09:45:00.003+01:00

Vanmorgen eindelijk de orthopeed gesproken.

Hij denkt aan een oud OCD "trauma" uit haar jeugd, waarbij botwoekering is ontstaan. Na het lezen van deze link, http://www.kvgd-eersel.com/ocd-en-elleboogdysplasie-literatuur-25.html is het me allemaal iets duidelijker geworden.
Hoopvol is het stukje dat de schouder het beste te behandelen is.
Het kan ook nog zijn dat de pees die daar overheen ligt schade heeft opgelopen.
Dinsdag a.s. gaan ze een kijkoperatie doen in haar schouder en indien nodig meteen opereren.

Nu nog verzinnen wat ik dan de hele dag ga doen.... Zie net dat het 145km rijden is, zo'n anderhalf uur (zonder files). Misschien is 't wel mooi weer, neem ik de fiets maar mee, kan ik het combineren.

Op dit moment loopt ze al een week niet meer kreupel dus ik heb besloten om de wedstrijd van Oldenzaal zondag a.s. wel te doen. Mooie afsluiter (van het seizoen of voor altijd..., ik weet nog niet of ik volgend jaar weer wedstrijden wil lopen, nog meer diploma's aan de muur en bekers op het toilet??)

Orthopeed - vervolg

2009-10-28T14:30:00.002+01:00

Net maar weer even gebeld, want ik had nog niets gehoord... pffff.
Hij is nu niet meer aanwezig, of ik zelf morgen om 8 uur weer wil bellen.
Nou ja, er zit niks anders op.... Tot morgen maar weer!

Orthopeed - 2

2009-10-27T12:11:00.004+01:00

Update : dinsdag 12.15 uur
Ik zit nog te wachten op een telefoontje....
Vanmorgen om 8 uur gebeld, hij was gisteren niet aanwezig en gaat vandaag naar de foto's kijken, daarna belt hij me.....

Update : dinsdag 16.15 uur
Nog niet teruggebeld... Net zelf even gebeld, hij heeft nu spreekuur... Nu is geduld al niet mijn beste eigenschap, maar hier word ik niet écht vrolijk van.... Nog maar even tot 10 tellen dan.

Update : dinsdag 18.20 uur
Complete radio stilte.... Ik geef 'm maar 't voordeel van de twijfel en wacht morgen weer "geduldig" af.

Orthopeed

2009-10-26T14:06:00.001+01:00

Alle foto's, verhaal en verwijsbrief van de dierenarts vanmorgen naar Maarten Kappen verzonden per mail. Morgenochtend rond 8 uur heb ik 'n telefonisch consult met hem.

Wordt vervolgd.

Uitslag foto's

2009-10-23T11:42:00.004+02:00

We weten weer iets meer en eigenlijk ook niet.
Hetgeen waar ik nachtmerries van had, botkanker, sluit deze arts zo goed als uit, het zou hem heel erg verbazen. Wat het wel is, weet hij ook niet goed. Hij ziet wel duidelijk en verschil tussen de rechter en de linker schouder. Bij het onderzoek waarbij haar voorpoten alle kanten opgebogen werden piepte ze behoorlijk.
Op de foto 1 zie je links haar rechter schouder en rechts haar linker schouder.

Op foto 2 zie je 'n uitvergroting van schouder rechts, waarbij in het rode vak extra bot zit, wat niet in haar linker schouder zit en ook iets tussen de gewrichten.

Dit zou de pijn kunnen veroorzaken. Het kan een vorm van artrose zijn.
Advies is in elk geval om een specialist (orthopeed) op te zoeken. Dus dat is de volgende stap.
Overigens loopt ze op dit moment weer helemaal niet mank, het is dus echt iets wat bij zware belasting naar boven komt...

Wordt dus weer vervolgd! Voorlopig even een pak van m'n hart dat er geen hele nare dingen te zien waren.

Toch maar röntgenfoto laten maken..

2009-10-21T10:09:00.002+02:00

Vanmorgen was Cree weer 'n beetje stijf en kreupel. Zojuist toch maar 'n afspraak gemaakt bij Dierenkliniek Westland in Naaldwijk om vrijdag ochtend een orthopedisch onderzoek en röntgenfoto te laten maken. Het moet nu maar 'ns duidelijk worden wát het is zodat we gericht medicatie kunnen gaan geven. Ik moet haar om 8.15 uur brengen, dan onderzoeken ze haar poot en bekijken van welk gedeelte een foto gemaakt moet worden. Ik moet haar dan daarlaten en later die ochtend weer ophalen. Spannend...., pff krijg er nu al een wee gevoel van in m'n buik.

To be continued....

Dappere Dodo

2009-10-20T21:02:00.003+02:00

We hebben 't weer geflikt vandaag !!! 465 punten (80 / 90 / 70 / 70 / 90 / 65)
Ben zo trots op Cree. Deze MAP A vond ik veel moeilijker dan de vorige. Zowel de B proeven als de 2 A's waren pittig. Blijkt ook wel, want ik hoorde dat 25 (B) honden het niet gehaald hebben vandaag....

Het was 'n rommelige dag. De dierenarts kwam ruim 'n uur te laat, geen idee waarom. En ging toen ook nog 'ns heeeeel uitgebreid keuren. Alle honden die vandaag mee hebben gedaan hebben hun jaarlijkse inspectie bij eigen dierenarts in elk geval uit kunnen sparen.
Verder wat het een koude, winderige dag. 9 van de 10 x stond ik net niet in de zon als we laaaaannnngggg moesten wachten bij de volgende proef. Om 10 voor 8 kreeg ik m'n diploma in handen en ben als 'n dolle de KC Delft uitgerend, want om 8 uur had ik 'n afspraak in Zoetermeer. Scheuren dus. Hopelijk geen leuke prent over een poosje op de mat, want de 170 lukte prima met m'n Picasso op de A13/12...

Ik weet dus ook niet hoeveel diploma's er verder waren, wie wel en wie niet, en wie er 1, 2 en 3 zijn geworden. Dit moet je op de site van Dreamweaver nakijken...

Wij gaan in elk geval met een tevreden gevoel slapen vanavond, het was een enerverende dag. Het KNJV lidmaatschap kan opgezegd worden (sorry Ome Cor), volgend jaar geen KNJV wedstrijden meer. We hebben 't hoogst haalbare nu binnen. Wellicht nog wel wat Workingtesten, en 1 nov Oldenzaal natuurlijk verder zie ik 't wel, komt tijd, komt raad.

Hans, bedankt dat je samen met mij bent blijven wachten op de diploma uitreiking, je bent 'n schat!

Nog 'n stoere foto van de jacht...

2009-10-19T22:54:00.003+02:00

Deze mag ook niet ontbreken. Ik overtreed hier volgens mij alle wetten op wapenbezit, maar och, voor de foto was 't wel stoer!

Ze mag alles weer...

2009-10-19T21:14:00.003+02:00

Vanavond nog even op controle geweest bij de DA. We moesten buiten even een stukje draven en het zag er goed uit. Ze loopt wel breed met haar voorpoten, maar deze elegante waggel had ze eigenlijk altijd al :-)
Gisteren heb ik haar na de jachtdag nog 2 pilletjes gegeven, alhoewel ze niet kreupel liep, maar het hoorde nu eenmaal bij de kuur.
Over 4 weken moet ik nog 'n keer terugkomen en dan kijken hoe 't gaat. Mocht ze tegen die tijd wéér kreupel lopen dán laat ik foto's maken, anders ga ik er maar vanuit dat het verholpen is. Voor die foto's moet ze namelijk ook onder narcose (licht roesje) maar toch. Wat niet nodig is, doe ik liever niet.

Morgen vroeg op, of ja, valt wel mee eigenlijk, het is in de buurt, die wedstrijd. Het weer ziet er redelijk uit, ik heb er zin in!

Jacht én trainen.

2009-10-18T16:35:00.012+02:00

Am, Cree, eend en geweer...

Gisteren hadden we een heerlijke jachtdag met 2 leden uit de combi training. Het geluk was aan de kant van Hans en Herbert gevallen, zij mochten mee. Leren hoe het is om in het échte veld te staan. Je hond ervaring te laten opdoen met warm wild. Veel lopen door de polder, slootjes springen, over hekken klimmen. Koeien en schapen ontwijken. Overdekt jagen in een verwaarloosde kas, op jacht naar Reintje de Vos. Sterke verhalen aanhoren van de mannen met het geweer, nog meer polders, bossen en akkers bewandelen. Kortom een leerzame dag, voor iedereen.
In de ochtend hadden we 't meeste geluk er werd nog behoorlijk wat geschoten. Gevolg een zeer divers tableau van haas, fazant, eend en 'n vos.

Crady in opperste concentratie op wat komen gaat.

's middags was 't iets minder maar toch ook nog erg gezellig en zeer leerzaam voor de jonge honden. Mijn kanjertje deed 't weer geweldig. Heb mooi werk van haar gezien. Zelfs een vos uit 't water geapporteerd. Eenmaal op de kant had ze weer door wat voor smerig dier ze in haar bek had en toen liet ze 'm ook weer snel los, hihihi.

Amber met 1 van de vele Aad's :-, even uitrusten in 't zonnetje.

Het belangrijkste van de dag, ze liep NIET kreupel aan het einde en vanmorgen ook niet.

Ik moest eerst training geven aan de puppies en de C groep. Cree thuis gelaten, kon ze nog even uitrusten van gisteren. Daarna haar opgehaald en met een eendje van gisteren een paar slepen gelopen. Eerst eenvoudig op vertrouwen en later een moeilijke over water. Ik kon haar goed volgen en 't is onwijs gaaf om te zien hoe ze zo'n spoor volgt, even te ver doorloopt, zich hersteld, weer terugkomt en dan aan de waterkant doorkrijgt dat ze naar de overkant moet zwemmen, omdat die verrekte eend kennelijk naar de overkant is gegaan. Ook daar pakte ze het spoor goed op, verdween in het bos en kwam mooi terug met de eend. Nou ik kan je vertellen, dan sta je acuut te groeien van trots aan de kant van het water hoor!
Vervolgens nog een ingewikkelde sleep getrokken met diverse haken en verschillend terrein ( gras, bos, over een weg en weer 'n bos in). Ook die ging super. We zijn er klaar voor!

Dinsdag a.s gaan we nogmaals proberen om 'n mooie MAP A binnen te halen. De druk is eraf, we hebben 'm immers al. We gaan ons best doen, maken er een leuke dag van en lukt 't niet, dan is er geen man over boord. Ik zal de training van vandaag in m'n herinnering ophalen en aan het goede gevoel denken, daar gaat 't toch allemaal om.

Op dit moment zit ze met grote vragende ogen voor me. Ze vind het kennelijk tijd voor 'n lekker kauwbot. En och tegen zo'n heerlijk smoeltje kan ik geen nee zeggen. Ze heeft lekker gewerkt dus dat ga ik maar 'ns voor haar regelen.

Artrose - 2

2009-10-10T22:52:00.009+02:00

Het gaat op 't moment goed met Crady. Vanmorgen een training van 2 uur met haar meegedaan, niet gespaard en aan het einde van de training liep ze niet kreupel ! Van de week nog even een filmpje van haar gemaakt op haar favo plek.... Het strand. De tenten werden afgebroken, de meeste zijn nu weg, de hondjes mogen weer op 't stand en Cray de Strandjutter vond 't heerlijk :-)

En 's avonds lekker bij mij op de bank......, heel soms mag dat wel eens......

Het gaat goed met Cree

2009-10-07T22:43:00.002+02:00

Ik weet niet wat het voor pilletje is geweest wat ze van de DA heeft gekregen, maar ze loopt niet meer kreupel...

Dagelijks hou ik 't een beetje bij hoeveel ze loopt, en hoe lang. Vanavond in de stromende regen met regenpak en paraplu heerlijke wandeling van 'n uurtje in de Balij gemaakt. Ze heeft lekker lopen struinen, beetje lopen draven, ze had het prima naar d'r zin én ze liep niet kreupel.

Voorlopig kijk ik 't nog even aan met deze pillen. Over 2 weken moet ze er weer 2 en dan moeten we ook even terugkomen bij de DA. Daarna beslis ik dan of we foto's gaan laten maken.

Zaterdag trainen, en volgende week zaterdag jagen. Ook een mooie test om te kijken hoe d'r pootjes het dan houden.

Artrose ?

2009-10-05T20:49:00.003+02:00

Vandaag toch maar even met Crady naar de DA geweest.

Voor zover ze het aan de buitenkant kunnen beoordelen met voelen, drukken en trekken aan haar poten denkt de DA aan beginnende artrose.

Ik geef haar al een tijdje Gelatinaat van PrimeVal, merk er nog niks van.., maar volgens mijn DA moet de stof chondroitine ( haaienkraakbeen) er ook inzitten. Nu dus op zoek naar spul waar dat wél in zit. Wie 't weet mag 't me zeggen !

We hebben wel een nieuw medicijn gekregen waar ik haar vandaag 2 pillen van heb moeten geven en over 2 weken nogmaals ( Trocoxil - Mavacoxib ). Over 2 weken hebben we ook weer een controle afspraak en tot die tijd moet ze rustig aan doen.
Tevens een verwijsbrief voor de ortopeed gekregen, maar daar wacht ik nog even mee tot over 2 weken.

Enne, Frans... je had gelijk, bollie heeft even op de weegschaal gestaan en had ik haar al jaren zo rond de 23kg.... het was nu 27. Dus vanaf vanavond gaat ze verplicht Sonja Bakkeren :-)
Ik heb op kantoor iedereen instructies gegeven, dat ze de doodstraf krijgen als ze nog koekjes, broodjes of wat dan ook aan haar geven !!

Need I say more ??

2009-10-03T18:31:00.003+02:00

Ja........., dat ik onwijs trots ben op m'n kleine wijfie...., en ook wel op mezelf :-)

We leven nog !

2009-10-01T23:00:00.002+02:00

Ja ja, ik weet 't, even wat minder nieuws op het blog van Cree. Baasje heeft het druk met fietsen en andere dingen...
Maarrrrr, van de week wel weer even een sleeptraining gedaan en morgen ga ik ook nog fff met mevrouw trainen.

En waar doen we dit voor ? Voor het gekkenwerk van zaterdag a.s. Om 07.00 uur dienen wij ons te melden in Simonshaven... volgens mij is het dan nog donker, maar afijn, de verzamelplaats is in een Pannenkoekenhuis. Dus de dag kan altijd nog goed afgesloten worden met een overheerlijke pannenkoek !
Ik verwacht er maar niet teveel van, ons trainingsschema heeft lange tijd stil gelegen. We maken er gewoon een gezellige dag van samen en hopelijk valt het weer 'n beetje mee. De hele dag in het rubber rondlopen bij windkracht 10 maakt het er ook niet aantrekkelijker op... We zullen zien! Wel leuk om weer 'ns wat hondenvrienden te zien na al het fietsgebeuren.

Hopelijk houden de pootjes van Cree het vol, weer zo'n volle wedstrijddag. Ze is de laatste tijd erg stijf en een beetje kreupel na wat beweging. Ik kijk het dit weekend nog even aan en anders moeten we volgende week maar 'ns bij de DA langs...
Hierna nog 2 wedstrijden en dan mag ze met pensioen! Beetje jagen af en toe, dat dan weer wel, maar de wedstrijden houden we dan voor gezien.
Ze ligt nu te snurken als een bouwvakker hier naast me, dus ik ga ook maar 'ns m'n bedje opzoeken.

Zondag meer nieuws....

Sleeeeeeep

2009-09-19T22:51:00.005+02:00

Vanmorgen om 10uur stond ik in Hoofddorp met een eend en een bijna ontdooide gans... :-)

Samen met Hans/Zelda en Creetje een paar slepen gedaan. Vooral over water, slootjes, paden en bruggetjes. De dames waren in vorm het ging onwijs goed. Zelda had ook geen moeite met de gans ( had ze nog nooit gehad ). Wij gingen bijzonder tevreden weer naar huis om ons op te maken voor het middagprogramma..., een fietstocht van ± 80km. (see http://3ly-goes-6.blogspot.com/)

De dames zitten keurig te wachten op wat komen gaat..

Weer eens trainen

2009-09-18T17:52:00.005+02:00

Binnenkort staat er een paar wedstrijden op de agenda, dus er moet weer getraind worden.

Vandaag wat appèldingetjes gedaan hier achter in het bos. Morgen ga ik met Hans & Do slepen en dirigeren. Daarna kan Cree lekker relaxen en spelen met Zelda, want er moet ook getraind worden voor de Alpe d'HuZes..... Er staat een kleine 100km rondom Hoofddorp op het programma.............

Cray is het nog steeds niet verleerd, het ging heerlijk, het zonnetje scheen, we hadden de hele Balij voor onszelf, kortom een heerlijke middag.

Eendenjacht.

2009-08-29T20:07:00.003+02:00

Er is weer 'ns nieuws onder de zon.
Behalve op zondag trainen en op woensdag verplicht toekijken bij de puppy training gebeurd er niet veel in Cree d'r leven. Maarrr vandaag had ze 'n lucky day, ze mocht weer mee op de eendenjacht.
Vroeg uit de veren, 5 uur. Om 6 uur in het jachtveld, mooi om de zon op te zien komen, de natuur te zien ontwaken en vervolgens de voornamelijk duiven en ganzen te zien overkomen.
Van 6 tot 9 op post gezeten. Resultaat: 3 geweren, 2 honden (Tarmac en Crady), 35 duiven, 8 nijlganzen, 6 onwijs grote Canadese ganzen en 2 kauwtjes.
Crady was mooi rustig op post, niet inspringen, redelijk tot goed markeren, we zaten op erg grote afstand van de geweren. Alleen het dirigeren behoeft weer wat aandacht..., maar ja wat wil je na al die maanden in de slaapstand :-))
2 Nijlganzen meegenomen om nog wat slepen te kunnen trainen de komende tijd.
Het was weer 'n leuke ochtend!

Goed bericht !

2009-07-14T11:45:00.004+02:00

Gisteren goed nieuws ontvangen van Frans / Chester (broer Crady). De laatste tijd ging het niet goed met markeren met Chester. Hij zag de dummies (vaak)niet. Gedacht werd aan iets ernstigs aan z'n ogen. En wat blijkt..... last van het Highyard's Eigenwijs-poep-aan-m'n-baas-syndroom, hahaha. Het is gelukkig allemaal goed met z'n ogen. Waarschijnlijk gewoon fff geen zin in apporteren.

Op de training van afgelopen zaterdag heeft Cree me weer verbaasd. Ze deed alle oefeningen weer als 'n dolle, zo goed! Misschien moet ik toch 'ns wat gaan doen met die hond, iets met jacht of zo, hahaha. In elk geval doet de "vakantie" haar goed.

Crady heb ik gisteravond weer even onder handen genomen. D'r voeten leken wel 3 x zo breed met al die haren en d'r oren zagen eruit alsof ze ontploft waren. Ik ben geen echt goede coiffeur, maar 't ziet er weer 'n beetje fatsoenlijk uit. Haar vachtje glimt als een zonnetje, ze kan er weer even tegen.

Fietsen, fietsen en nog eens fietsen

2009-07-06T16:11:00.008+02:00

Op dit moment gebeurd er weinig in het leven van Crady.
Behalve dat ze elke ochtend met Pas gaat hardlopen, want ze "woont samen" op dit moment met haar vriendje Tarmac, zij wel..... :-)

Ik ben erg druk met m'n voorbereidingen van de TransAlp en heb fff weinig tijd voor haar.
Behalve de puppy training die gewoon doorgaat ( en ze doen het allemaal toppie! ) is het hondengehalte laag in mijn leven.
Och ja dat komt wel weer, en Cree, die vindt alles best, zolang ze maar te eten krijgt en mag zwemmen is het al gauw goed.

Afgelopen zaterdag ben ik in Gulpen wezen fietsen, heerlijke tocht met een paar lekkere klimmetjes.

Zondag ben ik met mijn chaperonnes Pascal & Hans in Noordwijk geweest. Een korte MTB route maar wel pittig over een soort paardenpad met veel mul zand en pittige heuveltjes. Lekker veel technische dingen bijgeleerd, voel me al steeds meer 1 met m'n fiets. Toch wel handig als je op dit soort paden terecht gaat komen straks..en je kan 'n beetje fietsen... :-)

Het was weer een heerlijk weekend!

Nieuwe knuffel, trainen en chinees-picknicken.

2009-06-13T22:50:00.007+02:00

Om en na bij de vakantie naar Mazamet zijn we de knuffel van Crady kwijtgeraakt. Zowel Domenica als ik kunnen ons niet meer herinneren of ie nou mee is gegaan op vakantie of thuis is gebleven. Ik kan 'm in elk geval niet meer vinden. Afgelopen week 'n nieuwe knuf gekocht bij Ikea..... Ze moet nog 'n beetje aan hem wennen :-)

Vandaag getraind in Bergschenhoek, mooie dag en goed werk gezien van de 4 combi's.
Fotograaf Passie was ook van de partij.

En vanavond met Hans & Do zitten picknicken in de Balij. De hondjes ondertussen lekker aan het scharrelen in het gras en water en wij aan de chinese rijsttafel! We hadden wel bekijks moet ik zeggen....

La dernière jour....

2009-05-15T22:36:00.015+02:00

Toen ik vanmorgen op het fietsje naar de bakker vertrok, was ik nog geen 2min van huis of een plensbui overviel me.... Verzopen kwam ik bij de bakker aan. Die meewarig naar me keek, die zotte Ollanders !

Thuis gekomen met Hans & Do in overleg. Of we gaan pakken en naar NL of we gaan de zon opzoeken. Als de berg niet naar Mohammed komt.....

Op naar Cap d'Agde. Daar was het gelukkig wel mooi weer. We hebben een prachtige stranddag gehad. De honden hebben zich kostelijk vermaakt in de Middelandse Zee, wij trouwens ook !

"Hey Do, je kan eindelijk bruin worden! "

Domenica is de stoerste van ons allemaal, die is IN de zee geweest :-)
Een drankje was er overigens wel behoorlijk aan de prijs, om dit te kunnen bekostigen hebben de honden geprobeerd een centje bij elkaar te bedelen.

"Gierige lui die Fransen..., Zelda kan jij 't fff overnemen, jij bent nog 'n lekker jong ding!"

"Hoeveel mosselen heb jij al gevonden? "

Zwemmen op eigen risico!

Het droomhuis van Hans....

"Wij kunnen een potje breken :-) "

Hans was ook gelukkig met zich zelf en met z'n
2 dames :-)

Nu nog 'n paar uurtjes slapen en dan gaan we weer richting huis. We horen dat het daar ook regent, daar zijn we in elk geval al aan gewend...
Do & Hans bedankt voor de gezellige vakantie.

Always Look on the Bright Side of Life

2009-05-14T19:54:00.006+02:00

Ik ben druk bezig met het water uit m'n laarzen te hozen...., geen tijd dus om 'n blog te schrijven. Voor onze verhalen van vandaag zie : Site van Do

Zelfs koken zat er niet meer in voor onze keukenprinses Domenica, ik werd na deze zware en vooral natte dag afgescheept met 'n pizza !!! Ongelooflijk.....

Rustige dag...

2009-05-13T22:19:00.020+02:00

Vanmorgen ben ik met 't fietsje de croissantjes en stokbrood gaan halen. Hans en ik doen dat om de beurt. Domenica zorgt dan voor de eitjes en tafel dekken.

Vandaag stond een bezoekje aan m'n moeder en Theo op het programma. Anderhalf uur in de auto heen, kopje koffie drinken, rondje door de prachtige tuin, eten en weer anderhalf uur terug rijden.

geen lullig kopje koffie bij Pammetje :-)

Ik verveel me, ik wil zwemmen !

Ik niet hoor, ik voel me wel blij :-)

Ja en dan begint het te kriebelen na zo'n onsportieve dag en moest mijn trainings "haas" Hanzipanzi eraan geloven. 3Ly wilde nog even een berg op, 9km vanaf het huis alleen maar klimmen, geen stukje vlak, geen stukje naar beneden. Alleen maar jij en de berg in gevecht, heerlijk, vooral als je dan eenmaal op het punt komt wat we hadden afgesproken.

Yesss we did it !! Een klimmetje van 9% in 9km

Vervolgens weer met ruim 50km p/u naar beneden en daar stond onze keukenprinses Do ons weer op te wachten met heerlijke Escargots en stokbrood :-)
Al met al dus nog een sportieve afsluiting. Ik heb zelfs een spiertje in m'n bil verrekt of zoiets, ik loop althans nu als een oud wijf..., pfff hoop dat het morgen beter gaat.

Nog wat kiekjes van de dag...

Is de koffie klaar ?

Huize Ros-van Driel in Bousquet

Mams

Crady en Zelda willen nu graag op synchroon zwemmen :-)

Oepppps

en nog veel meer foto's:
Mazamet MEI 2009

Vakantie in Frankrijk

2009-05-12T21:39:00.007+02:00

Even een bericht van ons uit Frankrijk. Ik heb 't prima naar m'n zin met m'n vriendin Zelda. M'n lover Tarmac moest helaas thuis blijven bij de baas, die moest werken.
De reis ging voorspoedig, ik heb lekker liggen slapen.

Zondag zijn we naar het meer geweest met Domenica. Hans & Amber gingen MTB-en.

Gisteren hebben we een wandeling van bijna 5 uur gemaakt, dat was wel 'n beetje te gek. Ik geloof dat we 3 x 't zelfde stuk hebben gelopen. Hans & Amber waren 't niet helemaal eens over de route :-)

Vandaag mochten we onze spierpijn er weer uitzwemmen bij het meer, da's beter :-)
Morgen gaan we naar de moeder van Amber, hier 100km verderop. Da's ook weer in de bergen, dus 't zal wel weer lopen worden...

Crady helpt mij bij trainen

2009-05-03T13:44:00.004+02:00

Ik moet vanaf nu vol in training voor m'n zomerse avontuur, de TransAlp op de mountainebike. Over 12 weken is het zover....

Dagelijks ben ik nu aan het hardlopen. Crady ( en Tarmac, als hij bij mij is) gaat dan mee. Armin van Buuren (Boundaries of Imagination of State of Trance) op m'n oren voor het ritme en Cree gezellig naast me voor de broodnodige ondersteuning. Zo hebben we al heel wat km's afgelegd samen. D'r bilspieren zullen weer behoorlijk aansterken de komende tijd.
Uiteraard moet er ook veel gefietst worden, maar daar heeft Cree een hekel aan. Tarry doe ik daar wel 'n plezier mee, dus die ga ik daar de komende
tijd voor "mis"bruiken :-)

Cree in de lappenmand

2009-05-02T21:46:00.003+02:00

Van de week met Cree naar de DA geweest. Ze heeft een vaginale infectie en ze kon ineens wat moeilijk in de auto springen. Volgens de DA zou dit met elkaar te maken kunnen hebben... immers als je buikpijn hebt, spring je ook niet zo makkelijk. In het kader van de vreselijke berichten rondom Cheyenne hoop ik maar dat ze gelijk heeft. We hebben antibiotica en pijnstillers en het gaat gelukkig al weer beter. Ik zie geen vieze troep meer in d'r broek plakken en ze sprong gisteravond met 1 sprong in de Nekaf van Pas... Het zou ook aanstelleritisch kunnen zijn... laten we het daar maar op houden !!

Trotse voorjagers

2009-05-02T21:43:00.003+02:00

Zie hier nog een foto gemaakt door Maaike in Bergschenhoek..., 2 trotse voorjagers..., en een schele hond :-)

Cheyenne - 25 april 2002 - 28 april 2009

2009-05-01T10:13:00.003+02:00

Vandaag vond ik in mijn emailbox het vreselijk droevige bericht dat Crady d'r zusje 3 dagen na haar 7e verjaardag is gestorven aan die vreselijke rotziekte... kanker...

Ik wens Peter en Marion Vrij heel veel sterkte met het verlies van hun lieve schat.

Nagekomen foto

2009-04-26T12:29:00.003+02:00

En nog even een foto van de 2 gelukkige voorjagers van gisteren met hun toppers....

1e in de WT-A op d'r verjaardag !!!

2009-04-25T18:39:00.008+02:00

Vandaag hadden we onze eerste wedstrijd van dit seizoen. Een leuke Workingtest in de A met prachtig weer en 'n mooie locatie. Er deden welliswaar maar 4 combinaties mee, maar toch..... Crady heeft een mooi verjaardagscadeau voor zichzelf uitgezocht..... een 1e plaats !!!
We hebben lekker gewerkt, ik ben reuze trots op m'n wijfie op d'r ouwe dag :-)

Vriendin Zelda & Hans, hebben een prachtige 3e plaats in de B1, Timo en Jaap hadden maar 2 pnt minder, dus waarschijnlijk een 4e of 5e plaats, al met al een mooie dag dus voor onze trainert, hij kan trots op ons zijn!

(Domenica is ook erg trots op Hans en Zelda)

Crady 7 jaar !!!

2009-04-24T22:03:00.003+02:00

Morgen, de 25e wordt mijn lieve wijfie al weer 7 jaar, pfff wat gaat dat hard. Gelukkig is ze nog in goede gezondheid en ik hoop dat dat zo nog lang mag blijven. We gaan een wedstrijdje lopen morgen in Bergschenhoek, een WT, ben benieuwd. Helaas is broer Chester er door familie omstandigheden van Frans & Yvon niet bij. We zullen proberen om de familie-eer hoog te houden..... :-)

Dag lieve Luppie !

2009-03-01T17:55:00.002+01:00

ROUGHCOVERS BENOLA - LUPA
17-07-2000 / 25-02-2009

Lieve Hans & Domenica, heel veel sterkte met dit verlies.

Geen nieuws onder de zon

2009-01-15T19:43:00.002+01:00

Het is stil op m'n blog. Dat komt omdat ik 't erg druk heb met m'n werk. Crady veel bij Pascal is en ik maar 1x per week meedoe met de training.
Ik heb me nog helemaal niet verdiept in de wedstrijden van dit seizoen. Om heel eerlijk te zeggen, staat m'n hoofd er helemaal niet naar. Misschien wordt het wel een heeeeel rustig wedstrijdseizoen..., wie weet.

Ik zal blij zijn als de dagen weer langer worden. Dan kan ik 's avonds weer lekker met de doggies gaan wandelen, hardlopen of fietsen. Nu heb ik 't idee dat ik in het donker opsta en in het donker naar bed ga, bleeeh ik wil voorjaar !!!

En vacances !

2008-12-21T21:37:00.002+01:00

Wij zijn nu op vakantie in het huis van m'n moeder in Zuid Frankrijk. Weinig hondennieuws dus... Behalve dat ze hier lekker de hele dag buiten lopen, het erf bewaken, 's avonds voor de openhaard liggen op het kleedje en het volgens mij wel naar hun zin hebben. Crady maakt zich een beetje zorgen om haar kapsel. Ze kan me af en toe zo sip aankijken met zo'n blik van: "wanneer komt de kapper nou ?". Ze ziet de bui al hangen dat Tarmac zich vanaf overmorgen helemaal in laat pakken door die sloerie Zelda en dan wil Crady er natuurlijk wel leuk uitzien om Tarmac ook nog een beetje te versieren. Voordat je 't weet gaat hij anders "vreemd" met Zelda...
Domenica heeft de hint inmiddels wel begrepen en zal haar knipspulletjes meebrengen om weer een mooi meisje van Cree te maken :-) Ik zal jullie na de kapsalonbeurt met een leuke foto op de hoogte brengen.....
Onderaan bij LINKS kunnen jullie op de hoogte blijven van onze belevenissen in France.

Fijne feestdagen allemaal !

Bijna vakantie !

2008-12-07T20:59:00.002+01:00

Nog 2 weken werken en dan gaan we lekker 2 weekjes naar Zuid Frankrijk. Hmmm heb er onwijs veel zin in. We gaan lekker mountaine biken, luieren, website maken voor het huis van m'n moeder, m'n administratie bijwerken, boeken lezen, met de honden wandelen en misschien wel 'n keer trainen :-)
En als het nog redelijk gaat met Lupa dan gaan Hans & Domenica mee. En Monique heeft het ook nog in beraad. Zou wel gaaf zijn, lekker met z'n allen kerst vieren voor de franse open haard !

Vandaag hebben we kennis gemaakt met Nina. Wat een gave pup zeg. Zo'n lekker smoeltje, én scherpe tandjes, dat was ik even vergeten, hihihii. Ik heb ze alvast wat huiswerk gegeven en volgende week staat de 1ste training op de agenda.